Ocena brak

Wystarczalność Pisma Świętego

Autor /Arnold.S Dodano /06.12.2012

Pismo Święte samo z siebie wystarcza do przekazania objawienia podstawowego, które swoją bezwzględną i nieprzekraczalną pełnię osiągnęło w Chrystusie i Kościele Nowego Testamentu. Odkąd chrześcijanie zaczęli pojmować objawienie jako przede wszystkim zespół prawd ujawnionych przez Boga, na pytanie o wystarczalność Pisma zaczęto patrzeć z podwójnego punktu wi-dzenia: Czy Pismo Święte “zawiera” w sobie wszystkie te objawione prawdy (=wystarczalność materialna)? Czy jest “formalnie” wy starczającą wykładnią samego siebie? Uznając rolę tradycji (i urzędu na-uczycielskiego) w zaliczeniu do kanonu, w wykładni, aktualizacji i zastosowaniu Pisma Świętego, nawet katolicy, którzy przyjmują materialną wystarczalność Pisma, odrzucają jego wystarczalność formalną.

Chociaż bowiem Sobór Watykański II mówił o objawieniu jako przede wszystkim o osobistym ukazaniu się nam Boga Trójjedynego (DV 2-6), to jednak już nie uchodziło za stosowne mówić o tej żyjącej Rzeczywistości, że jest w czymkolwiek “zawarta” - nawet w Piśmie Świętym.

Jeżeli objawienie oceniamy jako wydarzenie międzyosobowe, jest rzeczą trudną dać odpowiedź na pytanie co do materialnej wystar-czalności Pisma, czy mianowicie “zawiera” ono w sobie wszystkie prawdy objawione, czy ich w sobie “nie zawiera”.

Zob. depozyt wiary, kanon Pisma Świętego, objawienie, Pismo Święte i tradycja, sola scriptura, tradycja, urząd nauczycielski Kościoła.

Podobne prace

Do góry