Ocena brak

Wyrostek zębodołowy

Autor /gabriela Dodano /03.01.2012

Wyrostek zębodołowy (processus alveolaris). Wyrostek zębodołowy stanowi najgrubszą, gąbczastą część kości. Rozwój jego zależy od stanu uzębienia. Wypukły do przodu i bocznie, wklęsły ku tyłowi i przyśrodkowo, stanowi on wraz z wyrostkiem zębodołowym kości strony przeciwległej odcinek krzywej eliptycznej lub parabolicznej. Tworzy on szeroki, dolny, wolny brzeg, łuk zębodołowy (arcus aheolaris), który zawiera obszerne ujścia ośmiu zębodołów (alveoli dentales), przedzielonych przegrodami między zębodołowy mi (septa in-teralveolaria).

Każdy zębodół jest dokładnym odlewem odnośnego korzenia zęba; zębodół kła jest najgłębszy, zębodoły trzonowców są najobszerniejsze, siekaczy — głębokie i wąskie. W zębodołach trzonowców i niektórych przedtrzonowców występują mniejsze przegrody. oddzielające poszczególne korzenie tego samego zęba — przegrody między kórz en i owe (septa interradicularia). Na zewnętrznej powierzchni wyrostka zębodołowe-go w miejscach odpowiadających pierwszym pięciu zębodołom znajdują się podłużne wyniosłości, łęki zębodołowe (juga alveolańa)\ przyczepia się tutaj kilka mięśni twarzy I tak łęk zębodołowy kła i siekacza bocznego służy za miejsce przyczepu części poprzecznej i części skrzydłowej mięśnia nosowego oraz okrężnego ust (m. przysiecznego wargi górnej); z tyłu. na powierzchni bocznej wyrostka zębodołowego znajduje się przyczep górny mięśnia policzkowego, który sięga aż do pierwszego zęba trzonowego.

U noworodka brak jeszcze wyrostka zębodołowego i wskutek tego wysokość twarzy jest mała w stosunku do szerokości; wyrostek ten zaczyna się rozwijać dopiero wraz z wytwarzaniem się korzeni zębów mlecznych i twarz zaczyna przybierać na wysokości. Kiedy w wieku późniejszym zaczynają wypadać zęby, wtedy zanika również wyrostek zębodołowy. Powierzchnia zewnętrzna szczęki przechodni wówczas bezpośrednio w powierzchnię podniebienną. Utrata zębów i wyrostka zębodołowego powoduje obniżenie twarzy u starca oraz zapadanie się policzków i warg. Proporcje twarzy starca zbliżają się więc pod niektórymi względami do tych proporcji u dziecka.

Podobne prace

Do góry