Ocena brak

Wyprysk dziecięcy - eczema Infantom

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Jest to postać wczesna atopowego zapalenia skóry. Występuje u niemowląt przeważnie w drugim półroczu życia. Przyczyną są najczęściej alergeny pokarmowe. Zmiany umiejscowione są często na twarzy, zwłaszcza na policzkach, aczkolwiek niejednokrotnie zajmują skórę szyi, tułowia i kończyn. U dzieci występuje szczególna skłonność do objawów wysiękowych.

Początkowo pojawia się rumień, później występują pęcherzyki. Są one silnie swędzące, zatem często ulegają rozdrapaniu, powstają nadżerki z zasychającą w strupy treścią surowiczą (ognipiór). Często zmiany ulegają wtórnej infekcji, zliszajowaceniu. Choroba przebiega przewlekle, z remisjami i nagłymi pogorszeniami. Ustępuje zwykle w 2 rż. lub przechodzi w późną postać atopowego zapalenia skóry - świerzbiączkę. W przebiegu wyprysku dziecięcego mogą wystąpić powikłania, np. zakażenie wirusem opryszczki pospolitej, dlatego tych dzieci nie powinno się szczepić przeciwko ospie. Należy również unikać kontaktu z dziećmi aktualnie szczepionymi oraz z osobami z opryszczką. Różnicujemy z ropnymi zapaleniami skóry, wypryskiem łojotokowym, grzybicą potni-cową.

Leczenie jest trudne. Polega na postępowaniu profilaktycznym, kojarzeniu leczenia ogólnego z miejscowym. Duże znaczenie ma odpowiednio dobrana dieta, eliminująca m.in. czekoladę, kakao, tłuste mleko, jaja, wywary mięsne, niektóre owoce. Działanie profilaktyczne obejmuje karmienie naturalne noworodków i niemowląt, odpowiednią dietę matek karmiących, opóźnienie i stopniowe rozszerzanie diety dziecka w zakresie pokarmów stałych. Skórę dzieci należy chronić również przed działaniem alergenów zewnętrznych, takich jak kurz, sierść zwierząt domowych, wyroby z wełny, oraz przed drażniącym działaniem mydła i środków kosmetycznych. U chorych z atopowym zapaleniem skóry stwierdza się wyraźnie zaznaczoną suchość skóry. Ważne jest zatem odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie skóry. Zalecane są środki miejscowe o pH 5,5 (emulsje do kąpieli, kremy, maści, lotio), które nawilżając i natłuszczając skórę, powodują zmniejszenie świądu. W leczeniu miejscowym, zwłaszcza w przypadkach ognisk sączących, można stosować okłady z 2% roztworu kwasu bornego, pamiętając jednak, że w celu zapobieżenia maceracji naskórka należy pod okładem zastosować maść obojętną. Okłady te należy zmieniać kilka razy dziennie.

Po ustąpieniu objawów sączenia zastosować można mazidła lub kremy z dodatkiem kortykosteroidów. W zakażeniach ropnych korzystnie działają kremy lub maści steroidowe skojarzone z antybiotykami. Zanieczyszczenia skóry można usuwać delikatną oliwką lub płynną parafiną.

Wśród innych metod leczenia AZS należy wymienić makrolidowe środki przeciwzapalne, do których zaliczamy takrolimus i pimekrolimus.

W leczeniu ogólnym stosuje się środki przeciwhistaminowe, przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz uspokajające. Uzupełnieniem tego leczenia chorych na atopowe zapalenie skóry z IgE-zależną alergią powietrznopochodną jest immunoterapia swoista (SIT).

 

Podobne prace

Do góry