Ocena brak

WYMIEŃ I PORÓWNAJ RODZAJE STRATEGII REALIZOWANYCH PRZEZ PARTIE POLITYCZNE

Autor /tolek555 Dodano /18.07.2011

Strategie partyjne mogą przybrać charakter strategii wyborczej, gdy liderzy decydują się na przedstawienie w trakcie kampanii wyborczej określonej koncepcji definiującej ideologiczną i programową tożsamość partii. W tym przypadku chodzi o maksymalizację poparcia wyborczego. Strategie wyborcze mogą przybierać charakter defensywny, gdy partii chodzi przede wszystkim o zachowanie istniejącego statusu i nie zamierza ona, lub względnie nie jest w stanie penetrować nowych segmentów elektoratu. Strategie ofensywne są nastawione na zdobycie nowych wyborców.

Partie promują też strategie koalicyjne, czyli katalog założeń dotyczących zasad postępowania w stosunkach międzypartyjnych. Chodzi przede wszystkim o podjęcie decyzji co do tego, czy partia zamierza kooperować z innymi ugrupowaniami w procesie formowania koalicji gabinetowych (strategie konsensualne) lub też decyduje się na przyjęcie postawy konfrontacyjnej (strategie polaryzacyjne). Na ogół oba te aspekty procesu kształtowania strategii partii pozostają ze sobą powiązane. Jednak w systemach wielopartyjnych proces tworzenia koalicji gabinetowych znajduje się poza zasięgiem wpływów masowego wyborcy i dlatego rządzi się do pewnego stopnia autonomicznymi wobec układy wyborczego regułami gry. Strategie koalicyjne mogą przybrać charakter minimalnie zwycięskich koalicji, gdy uczestnicy dążą do maksymalnego zredukowania kosztów politycznych związanychz uformowaniem koalicji; odejście jednego z uczestników powoduje upadek koalicji, przyjęcie koalicjanta spadek drastyczny korzyści. Strategie koalicji maksymalnych istnieją, gdy zainteresowane strony dążą do stworzenia jak najszerszej bazy poparcia koalicji.Jt to strategia „kosztowna” ale gwarantuje koalicji znaczny poziom trwałości.

    1. Strategie funkcjonalne - stosowane zarówno wobec własnych członków jak i otoczenia konkurencyjnego, ich celem jest zagwarantowanie właściwych warunków funkcjonowania partii, zapewnieni wysokiego poziomu kontroli wewnętrznej, zoptymalizowanie procesu pozyskiwania poparcia zewnętrznego ze strony wyborców jak i innych zbiorowych aktorów politycznych.

    2. Strategia sektorowa - są to wszelkiego rodzaju oferty programowe kierowane przez partię pod adresem wyborców, grup interesu i innych elementów otoczenia konkurencyjnego oraz makrootoczenia, ich zadaniem jest uzyskanie poparcia niezbędnego dla maksymalizacji wyniku wyborczego poprzez przekonanie odbiorców do takiej oferty, że odpowiada ona ich żywotnym potrzebom, jak również pozyskaniu zasobów niezbędnych do prowadzenia działalności politycznej

    3. Strategia kadrowa - w jej ramach elity decydują o kształcie ścieżek awansu w hierarchii partyjnej, metodach szkolenia i edukacji politycznej członków partii

    4. Strategie finansowe - jest to plan działania partii, mający zapewnić jej byt materialny, zawierają one sposoby redystrybucji przyznanych środków budżetowych oraz podziału pomiędzy partyjna centralę i ośrodki terenowe wpływów, polityczne reguły gospodarowania majątkiem trwałym partii

    5. Strategia komunikacyjna – służy informowaniu otoczenia o istnieniu partii, promocji jej programu, liderów i nowych inicjatyw politycznych

    6. Strategia marketingowa - składają się na nią strategie wyborcze i koalicyjne.

Podobne prace

Do góry