Ocena brak

Wykresy w Excelu

Autor /Liliana Dodano /26.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie pdf Wykresy w Excelu

Transkrypt

Microsoft Excel 2000

Wykresy w Excelu

W arkuszu kalkulacyjnym przeliczamy dane, badamy
zale ności i dynamikę zmian poszczególnych serii danych. Często
jednak śledzenie tendencji i zale ności między seriami jest trudne
szczególnie w długich seriach danych.
Znacznie łatwiej będzie dostrzec zale ności i tendencje jeśli
przedstawimy dane na odpowiednio dobranym wykresie. W Excelu
mo na tworzyć wykresy na podstawie jednej lub więcej serii danych.
Oferta typów wykresów obejmuje 14 typów standardowych, z których
ka dy mo e wystąpić w jednym z kilku podtypów pokazujących dane
w inny sposób (czasem te odpowiednio przeliczone np. na procenty),
oraz 20 typów niestandardowych, mających określony typ i dobrane
odpowiednie formatowania poszczególnych elementów składających
się na wykres. U ytkownik mo e definiować własne typy
niestandardowe i dołączać je do wbudowanych. Wbudowanych typów
nie mo na usuwać, jednak zdefiniowane przez u ytkownika dają się
usuwać.
W zale ności od ilości serii danych nale y wybrać odpowiedni
typ i podtyp wykresu aby jak najlepiej przedstawić dane. Na przykład
dla wykresów kołowych obrazowana jest tylko jedna seria danych
niezale nie od tego ile serii zostało zaznaczonych. Wykresy
kolumnowe, słupkowe, warstwowe lub liniowe mogą przedstawiać
więcej ni jedną serię danych, pod warunkiem, e dane te są tego
samego typu. Jeśli tak nie jest np. wartości w poszczególnych seriach
bardzo mocno się ró nią do siebie, to mo na utworzyć wykres
zło ony posiadający dwie osie wartości, lub wybrać inny rodzaj
skalowania dla osi wartości (np. logarytmiczny).
Ogólnie mo na powiedzieć,
e wykresy słupkowe i
kolumnowe nadają się do porównywania wartości ró nych kategorii w
- 162 -

Microsoft Excel 2000

czasie. Wykresy słupkowe dobrze ilustrują ró nice między
elementami wykresu, zaś kolumnowe lepiej prezentują zmiany w
czasie.
Wykresy kołowe przedstawiają zale ności między elementami
całości. Wykresy warstwowe i liniowe najlepiej pokazują dynamikę
zmian w czasie.
Dobór odpowiedniego typu wykresu wymaga nie tylko
subtelnego wyczucia estetycznego ale i pewnego doświadczenia.
Zestawienie typów wykresów w Excelu wraz z ich krótką
charakterystyką znajduje się w Dodatku.
Tworzenie wykresu
Tworzenie wykresu rozpoczynamy od przygotowania tabeli
zawierającej dane, które chcemy przedstawić na wykresie.

Dane w tabeli powy ej uło one są w serie wartości
dotyczących albo poszczególnych filii przedsiębiorstwa (wiersze) albo
lat (kolumny). Zauwa my, e seria trzecia odpowiadająca Filii 3 ma
wartości znacznie ró niące się od wartości pozostałych serii.
Tworzenie wykresu odbywa się przy pomocy kreatora wykresów.
Najpierw nale y zaznaczyć obszar arkusza zawierający dane z
uwzględnieniem wiersza zawierającego opisy kategorii oraz
kolumny zawierającej nazwy serii danych.

- 163 -

Microsoft Excel 2000

Uwaga!
Je eli serie, które chcemy pokazać na wykresie, nie znajdują się w
przyległych obszarach, mo emy je zaznaczać przytrzymując klawisz
Ctrl.
Program traktuje nagłówki kolumn jako nazwy kategorii a
napisy w pierwszej kolumnie jako nazwy serii jeśli ilość wierszy jest
równa lub mniejsza od liczby kolumn w obszarze danych. Pierwszy
krok Kreatora wykresów otrzymamy jeśli wybierzemy teraz ikonę
Kreator wykresów lub z menu Wstaw wybierzemy opcję Wykres....

W kroku tym decydujemy o typie wykresu i jego podtypie.
Mo emy te nacisnąć i przytrzymać klawisz „Naciśnij,
aby
zobaczyć przykład” co pozwoli ocenić czy wybrany typ wykresu
odpowiada naszym zamierzeniom.

- 164 -

Microsoft Excel 2000

W następnym oknie dialogowym

- 165 -

Microsoft Excel 2000

widzimy pole edycji „Zakres danych” i jeśli wcześniej
zaznaczyliśmy odpowiedni obszar danych to znajduje się tu odwołanie
do tego zakresu poprzedzone nazwą arkusza. Mamy te wybrane Serie
w: Wiersze lub Kolumny w zale ności od ilości wierszy i kolumn
zawierających dane (patrz wy ej). Zakładka Serie pozwala usuwać
serie danych, dodawać nowe, jak równie zmodyfikować odwołania
do zakresów danych poszczególnych serii oraz ich nazw. Jest tu tak e
pole edycyjne do określenia nazw kategorii. Warto sprawdzić na tej
karcie poprawność domyślnego wyboru serii i etykiet osi kategorii,
gdy nie zawsze Excel rozpoznaje etykiety osi X zgodnie z naszymi
oczekiwaniami.
W następnym (trzecim) kroku kreatora mamy do dyspozycji
sześć zakładek Tytuły, Osie, Linie siatki, Legenda, Etykiety
danych, Tabela danych.

Wybierając odpowiednią zakładkę mo emy zdecydować o
podstawowych cechach wykresu: czy ma być tytuł, legenda (i gdzie
umieszczona), czy mają być wyświetlane linie siatki, czy na wykresie
- 166 -

Microsoft Excel 2000

mają być drukowane wartości danych dla poszczególnych punktów,
czy ma być włączona tabela z danymi.
Krok czwarty kreatora pozwala zdecydować, czy wykres ma być
utworzony jako nowy arkusz w skoroszycie, czy jako obiekt osadzony
w wybranym arkuszu.

Po kliknięciu w klawisz Zakończ tworzony jest wykres, który
mo e wyglądać podobnie do poni szego
Zestawienie produkcji
40,0
Filia 1
Filia 2
Filia 3
Filia 4

30,0
20,0
10,0
0,0
1994

1995

1996

1997

Zwróćmy uwagę, e ze względu na du e ró nice między
wartościami serii Filia 3 i pozostałych rozró nienie między
wartościami serii Filia 1, Filia 2 oraz Filia 4 jest utrudnione.
- 167 -

Microsoft Excel 2000

Nale ałoby wybrać wykres zło ony i dla serii Filia 3 wstawić drugą
oś wartości.
Formatowanie wykresu
Po utworzeniu wykresu mo emy zmodyfikować jego
poszczególne elementy wybierając najpierw element mający podlegać
zmianom. Mo emy modyfikować (w większości typów):
Obszar wykresu
desenie
obramowanie
obszar
czcionka (rodzaj, styl, rozmiar, podkreślenie, kolor, tło, efekty
(przekreślenie, indeks górny i dolny)
właściwości (pozycjonowanie, drukowanie, blokowanie)
Obszar kreślenia
desenie
obramowanie
obszar
Legenda
desenie (jak wy ej)
czcionka (jak wy ej)
poło enie (na dole, w rogu, na górze, z prawej, z lewej;
myszką – w dowolnym miejscu)
Serie danych
desenie jak wy ej)
osie (dodanie drugiej osi wartości)
słupki błędów (wartościowo, procentowo, w odchyleniach
standardowych, lub niestandardowo)
- 168 -

Microsoft Excel 2000

kolejność serii (przesuwanie w górę lub w dół)
etykiety danych (brak, pokazuj wartości, pokazuj etykiety)
opcje (zakładka, szerokość przerwy między seriami)
Osie
desenie (styl, kolor, grubość, typy i etykiety znaczników)
skala (minimum, maksimum, jednostka główna i pomocnicza,
przecięcie osi, skala logarytmiczna lub odwrotna
czcionka (jak wy ej)
liczby (wybór typu formatowania
wyrównanie tekstu (pionowe, poziome lub o dowolnym
nachyleniu podanym w stopniach (całkowite)).
Podstawowy sposób modyfikacji elementów wykresu polega
na wybraniu tego elementu, a następnie wybraniu z menu Format
pierwszej opcji (treść napisu tej opcji zmienia się w zale ności od tego
co wybrano).
Mo na wybrać element klikając go myszką, lub te z listwy na
pasku narzędziowym Wykres, który pojawia się automatycznie gdy
wybierzemy jakiś element wykresu.
Mamy tu na myśli sytuację, w której wykres został osadzony w
arkuszu kalkulacyjnym. Jeśli wykres jest w arkuszu wykresu
dostawionym do zeszytu, wystarczy się do niego przełączyć, aby
pojawił się pasek narzędziowy Wykres.
Uwaga! (Dotyczy całego pakietu Microsoft Office )
Jeśli jakiś pasek narzędziowy pojawia się automatycznie
(pasek wykresu, rysunku, WordArt-u itp.) w momencie
wybrania odpowiedniego obiektu, to nie nale y go zamykać
klawiszem zamykającym x, (widoczny w prawym górnym
naro niku paska), bo programy zapamiętują to ustalenie i po
powtórnym wybraniu obiektu pasek nie pojawi się
automatycznie. (Trzeba wówczas wybrać Widok | Paski
narzędzi...). W chwili rezygnacji z wybrania obiektu (w
przypadku osadzonych wykresów i rysunków klawisz
- 169 -

Microsoft Excel 2000

ESCAPE) czy kliknięcia poza obiektem pasek znika
samorzutnie.
Innym sposobem wejścia w tryb modyfikacji (formatowania)
elementów wykresu jest wybranie elementu prawym klawiszem
myszki. Powoduje to wyświetlenie menu lokalnego (kontekstowego),
którego zawartość będzie inna w zale ności od rodzaju obiektu, który
wybrano. Pierwsza opcja w tym menu zawsze dotyczy formatowania
wybranego obiektu, chocia jest tam tak e dostęp do innych operacji
mo liwych do wykonania w stosunku do tego obiektu.
Klawiaturowym odpowiednikiem formatowania obiektu (po wybraniu
jakiegoś elementu wykresu) jest Ctrl 1.
Obok znajduje się menu kontekstowe
pojawiające się po kliknięciu prawym
klawiszem obszaru wykresu. Widzimy tu
opcje pozwalające modyfikować:
typ wykresu... (pierwszy krok kreatora)
dane źródłowe... (drugi krok kreatora)
opcje wykresu... (trzeci krok kreatora)
poło enie... (czwarty krok kreatora)
a tak e kopiować, przenieść (wytnij),
usunąć (wyczyść) i kilka innych.
Opcja Widok 3W będzie aktywna tylko
wtedy jeśli aktualny typ wykresu jest
trójwymiarowy.
Menu kontekstowe związane z serią danych zawiera opcję
Dodaj linię trendu, a menu Wykres pojawiające się w menu
głównym po wybraniu osadzonego wykresu lub przełączeniu się do
arkusza wykresu w zeszycie zawiera tak e opcję Dodaj dane... przy
pomocy której mo emy dodawać albo nowe serie, albo dalsze
wartości istniejących serii.
- 170 -

Microsoft Excel 2000

Dodanie danych najłatwiej wykonać zaznaczając nową serię
danych w tabeli arkusza kalkulacyjnego i kopiując na wykres dowolną
techniką (przez przeciągnięcie myszą, przez schowek, przy pomocy
skrótów klawiaturowych).
Poszczególne punkty serii danych mo emy modyfikować nie
tylko odnośnie ich wyglądu ale tak e wartości. W tym celu nale y
najpierw wybrać serię a następnie wybrać konkretny punkt serii
(lewym klawiszem myszy).
Mo liwa jest modyfikacja punktu co do jego wartości przez
przeciąganie punktu myszą oraz formatowanie deseni i etykiet
danych.
Do serii danych mo na dodać linię trendu w jednym z sześciu
typów trendu jak to widać na poni szym rysunku.

Przy typie wielomianowym mo emy określić stopień
wielomianu (do 6), a przy typie średnia ruchoma ustalić obliczenie z
- 171 -

Microsoft Excel 2000

dwóch lub trzech okresów. W prawie ka dym typie regresji mo emy
umieścić na wykresie równanie linii trendu zgodnie z poni ej
zamieszczonymi wzorami ogólnymi jeśli wybierzemy zakładkę
Opcje.
liniowy

ax + b

a,b – rzeczywiste

logarytmiczny alnx + b

a,b – rzeczywiste

wielomianowy anxn + an-1xn-1 +...+ a0

ak – rzeczywiste, n

Podobne prace

Do góry