Ocena brak

Wykłady - psychologia kliniczna

Autor /mnop611 Dodano /13.10.2007

Psychologia kliniczna Wykład I (01.03.2009 r.)

Psychologia kliniczna jest nauką o zaburzonym zachowaniu i mechanizmach, które są za te zaburzenia odpowiedzialne.

Co to jest:
1. Zachowanie
2. Mechanizmy
3. Zaburzone zachowanie

Człowiek ma tendencję do popędu, aby osiągnąć obrany sobie cel;

popęd – tendencja cel


wewnątrz organizmu jest równowaga

Nie wystarczy sam opis sytuacji (społecznej, środowiskowej), bo ważne jest jak daną sytuację człowiek postrzega (czasami błahe zdarzenie człowiek postrzega jako tragedię życiową). Zachwiane stany równowagi zmusza człowieka do poszukiwania określonych obiektów (popęd). Spostrzeganie zagrożenia stwarza mobilizację całego organizmu, co zwiększa szansę przeżycia. Subiektywnie odbierane jest to jako stan napięcia. Po ustaniu zagrożenia, odczuwane jest rozluźnienie i przyjemność (satysfakcja).
Gdy na drodze do celu stanie przeszkoda, poszukiwane jest dojście do celu, organizm ciągle się mobilizuje, dopóki nie osiągnie celu. Jeśli przez dłuższy okres czasu organizm pracuje na zwiększonych obrotach – dochodzi do jego uszkodzenia. Dochodzi do zaburzeń psychosomatycznych (przyczyny – psychiczne, objawy – somatyczne).

Istnieją mechanizmy obronne, zabezpieczające, które powodują rozładowanie napięcia. W budowaniu i rozładowaniu napięcia udział biorą dwa układy przywspółczulne;
1. parasympatyczny (gospodarka zysku i strat)
2. sympatyczny (gospodarka wojenna, nie liczą się koszty).

Oba układy zarządzają mechanizmami wewnętrznymi. Mechanizmy te chronią przed skutkami niezrealizowanych celów. Każdy cel można zrealizować jeżeli stosuje się do zasad:
Odpowiedni czas, miejsce, sposób i obiekt. Jeżeli te zasady nie SA przestrzegane, odpowiednio dobrane, nie jesteśmy w stanie osiągnąć celu, zatem znajdujemy się w stanie zagrożenia.

Ocena własnych możliwości – to obraz własnego „Ja”, na które składa się;
• ja idealne
• ja realne
kiedy pomiędzy tymi składowymi istnieje duża rozbieżność – człowiek rezygnuje, jeżeli mała – człowiek akceptuje sam siebie.

Mechanizm projekcji:
każda osoba ma jakieś cechy, te nieakceptowane powodują u nas obniżenie samooceny. Mechanizm obronny polega na tym, że nieakceptowane cechy są rzutowane na innych, nie widzimy ich u siebie. Przez to poprawia nam się obraz samego siebie. Z nieakceptowanymi cechami walczy się, ale dopiero wtedy gry widzimy je u innych.

Psychologia kliniczna – wiedzę z nauk podstawowych stosuje do rozwiązywania praktycznych problemów.

Diagnoza – rozpoznanie i opisanie różnic pomiędzy normą a patologią. Medycyna zajmuje się określeniem tego co jest prawidłowe. W psychologii naukowej nie ma podziału na normę i patologię.
W medycynie o patologii świadczą następujące kryteria użyteczne, których brak jest w psychologii;
I.

Podobne prace

Do góry