Ocena brak

WYJAŚNIJ DEFINICJĘ WINY NA GRUNCIE PRAWA KARNEGO

Autor /Remigiusz Dodano /30.11.2011

WINA

Zachodzi wtedy gdy z popełnionego czynu można zrobić sprawcy zarzut. W prawie karnym materialnym wina jest adresowana do konkretnej osoby.

WINA UMYŚLNA -

a) w zamiarze bezpośrednim - ma miejsce gdy sprawca chce popełnić przestępstwo, ma wolę i świadomość popełnienia czynu zabronionego

b) w zamiarze ewentualnym - sprawca przewiduje możliwość popełnienia przestępstwa, godzi sie na to. Wola sprawcy polega na tym , ze godzi sie on na możliwość popełnienia przestępstwa

WINA NIEUMYŚLNA-

a) lekkomyślność - sprawca naruszając reguły ostrożności przewiduje możliwość popełnienia czynu zabronionego, lecz przypuszcza, ze go uniknie. Pojawia się tu świadomość sprawcy, nie ma natomiast woli i zamiaru

b) niedbalstwo - sprawca możliwości popełnienia czynu zabronionego nie przewiduje, chociaż mógł przewidzieć. Sprawca nie wykorzystał swoich możliwości intelektualnych i dlatego nie zmienił swego nieostrożnego zachowania co doprowadziło do przestępstwa nieumyślnego

WINA KOMBINOWANA (MIESZANA)

część znamion przestępstwa objęta jest zamiarem sprawcy a druga cześć tylko wina nieumyślna. Przestępstwo popełnione z winy mieszanej - traktuje sie w sumie jako przestępstwo umyślne.

FORMY POPEŁNIENIA PRZESTEPSTWA

I. Formy stadialne - są to kolejne etapy które składają sie na popełnienie przestępstwa

- zamiar popełnienia przestępstwa - rodzi sie w psychice sprawcy

- przygotowanie

a) przygotowanie w sensie ścisłym - podjecie czynności mających stworzyć warunki do dokonania czynu zabronionego przez zbieranie informacji , sporządzanie planu działania , uzyskiwanie środków. Opisane czynności aby mogły być uznane za przygotowanie musza być podjęte w celu popełnienia czynu zabronionego.

b) wejście w porozumienie - może być to porozumienie dwóch lub więcej osób, polegające na uzgodnieniu zamiaru popełnienia konkretnego czynu

- odstąpienie od przygotowania - sprawca musi dobrowolnie odstąpić od przygotowania przestępstwa wtedy nie ponosi odpowiedzialności karnej. Również nie poniesie odpowiedzialności w przypadku skutecznego czynnego żalu.

- czynny żal - nie podlega karze za usiłowanie , kto dobrowolnie odstąpił lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego. Czynny żal musi być dobrowolny, jeżeli jest wymuszony przez okoliczności lub działanie innych osób wówczas sprawca nie korzysta z bezkarności

- usiłowanie udolne - sprawca ma świadomość i wole popełnienia przestępstwa, działa z winy umyślnej w obu postaciach zamiaru bezpośredniego, zmierza do dokonania , które jednak nie następuje. Ponosi odpowiedzialność karna jak za dokonanie

- usiłowanie nieudolne - sprawca nie ma świadomości co do tego ze nie istnieje odpowiedni przedmiot na którym ma być dokonane przestępstwo lub jest w błędzie co do środka którym ma być dokonane przestępstwo. Sprawca ponosi odpowiedzialność jak za dokonanie , sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, lub odstąpić od jej wymierzenia.

FORMY ZJAWISKOWE POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA

1) sprawstwo- osoba sama dokonuje przestępstwa na wszystkich jego etapach

2) współsprawstwo - działanie co najmniej dwóch osób , osoby te musza sobie zakomunikować wole popełnienia przestępstwa i zawrzeć porozumienie (pisemne lub ustne). działanie musi być wspólne

3) sprawstwo kierownicze - od woli osoby kierującej zależy to czy dane działanie zostanie wszczęte , prowadzone i zakończone. Taka osoba ma wpływ na działanie innych osób którymi sie posługuje

4) podżeganie - nakłanianie innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Podżegacz musi działać w zamiarze bezpośrednim , musi chcieć nakłonić podżeganego

5) pomocnictwo - ułatwia dokonanie przestępstwa innej osobie . Może mięć charakter fizyczny (narzędzia , przewóz) lub psychiczny (udzielanie rady, informacji) Sprawa musi działać w sposób umyślny jak i ewentualny. Pomocnictwo musi nastąpić przed albo w trakcie dokonania czynu zabronionego

6) prowokacja - polega na nakłanianiu innej osoby do dokonania czynu zabronionego w celu skierowania przeciwko niej postępowania karnego

WIEK SPRAWCY

wg polskiego prawa karnego podmiotem przestępstwa może być tylko osoba fizyczna która w chwili popełnienia czynu ukończyła lat 17 ( art 10 par 1 KK) Czynów popełnionych przez osoby nieletnie , a wiec takie które nie ukończyły 17 lat nie nazywa sie przestępstwami. Nieletni nie podlegają odpowiedzialności karnej , są stosowane wobec nich środki przewidziane w ustawie z 1982r o postępowaniu w sprawie nieletnich. Od zasady , ze granica odpowiedzialności jest ukończenie lat 17 , przewidziano dwa wyjątki

1. Odpowiedzialność karna może ponieść nieletni , który ukończył lat 15. Katalog przestępstw których popełnienie uzasadnia skorzystanie z tej możliwości przewiduje Art 10 par2 KK

2. Potraktowanie dorosłego sprawcy w wieku od 17 do 18 lat jak nieletniego , przewiduje Art 10 par 4 KK. Dotyczy to tylko sprawcy występku.

Podobne prace

Do góry