Ocena brak

Wydrzyk tęposterny

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała 50-55 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 135 cm. Środkowe, łopatkowate sterówki są zakręcone spiralnie i dłuższe od pozostałych piór ogona o 8 cm. Dwie barwne odmiany: jaśniejsza ma wierzch ciemnobrązowy, a spód ciała bia-łoszary. Rzadsza, ciemniejsza forma jest jednolicie ciemnobrązowa - z wyjątkiem widocznych na lotkach l-rzędowych jaśniejszych plam, które mają wszystkie wydrzyki. Młode ptaki mają ciemne plamki i poprzeczne prążki; środkowe sterówki niewiele wystają poza zaokrąglony ogon. Wydrzyk tęposterny w czasie polowania mknie szybko jak strzała i wykonuje przeróżne akrobacje w powietrzu: może na przykład lecieć na grzbiecie.  

Środowisko: Jeden z najbardziej na północ występujących ptaków o zasięgu wokółpolar-nym; nie ma go tylko w okolicach wpływu Prądu Zatokowego (Golfstromu). Gnieździ się na mokradłach w tundrze porostowej w pobliżu morza, ale także na jeziorach śródlądowych. Liczba i w ogóle jego występowanie w danym miejscu zależą od ilości lemingów, które są głównym pokarmem tego wydrzyka.

Lęgi: Gnieździ się pojedynczo lub w małych, luźnych koloniach zakładanych w czerwcu i lipcu. Wzniesieniu 2 jaja, rzadko 1, długości ok, 62 mm; wysiadują oboje rodzice po złożeniu pierwszego jaja. Młode wykluwają się w lipcu. Rodzice nie bronią gniazda jak inne wydrzyki, raczej odwodzą od niego. W lata ubogie w lemingi wiele ptaków nie przystępuje do lęgów.

Pożywienie: W okresie lęgowym przede wszystkim lemingi, które ptaki połykają w całości. W pozostałym okresie wykorzystują wszystkie źródła pożywienia dostępne w ich ubogim środowisku, podobnie jak robią to inne wydrzyki. Jako padlinożercy i drapieżniki spełniają ważną rolę w polarnej biocenozie.

Podobne prace

Do góry