Ocena brak

Wycena rzeczowych składników majątku obrotowego

Autor /Encyklopedia Zarządzania Dodano /26.05.2011

Charakterystyka

Wycena rzeczowych składników majątku obrotowego, czyli zapasów polega na wycenie według ceny nabycia i kosztów wytworzenia. Materiały i towary są wyceniane po cenie nabycia w związku z tym ze zostały zakupione od innej jednostki gospodarczej, natomiast produkty są wyceniane po koszcie wytworzenia jako ze zostały przez nas wyprodukowane.


Cena zakupu

jest to cena, która musi zapłacić nabywca za dostarczone mu mate5rialy lub towary oczywiście bez naliczonego podatku VAT. Jeżeli materiały lub towary zostały sprowadzone z zagranicy cena zakupu powiększona zostaje dodatkowo o cło, podatek importowy od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy i podatek akcyzowy. Koszty zakupu, jakie ponosi odbiorca nie są wliczane do ceny zakupu.


Cena nabycia

jest to cena zakupu powiększona o koszty zakupu, które bezpośrednio odnoszą się do tego zakupu. Są to min. koszty:

  • transportu,
  • załadunku,
  • wyładunku,
  • ubezpieczenia.

Cena nabycia może być zmniejszona dzięki rabatom, opustą,które oferuje sprzedawca.

</div>

Koszty wytworzenia

obejmują koszty, które są w sposób bezpośredni związany z produkcja poszczególnych produktów oraz te koszty pośrednie,które przypadają na okres ich wytworzenia. Do kosztów wytworzenia nie zalicza się kosztów ogólnego zarządu oraz kosztów sprzedaży.


Metoda stałych cen ewidencyjnych

Z reguły w jednostce gospodarczej mamy do czynienia z różnorodnym asortymentem materiałów. W związku z tym wycena rozchodów materiałów według rzeczywistej ceny nabycia byłaby bardzo uciążliwa, dlatego tez wiele jednostek gospodarczych stosuje stałe ceny ewidencyjne. Podstawowa cech stałych cen ewidencyjnych jest ich niezmienność w ciągu roku obrotowego lub cyklu produkcyjnego. Za podstawę ustalenia tych cen przyjmuje się te ceny nabycia lub zakupu, które występowały najczęściej. Podczas stosowania stałych cen ewidencyjnych prowadzi się tzw. rachunek odchyleń. Po prostu ustala się dla każdej transakcji różnice pomiędzy rzeczywista wycena zakupu a stała cena ewidencja.


Metoda ta ma wiele zalet:

  • usprawnia znacznie wycenę, dokumentacje,
  • umożliwia uproszczenie techniki rachunkowej,
  • pozwala na zaobserwowanie różnic pomiędzy cenami zaplanowanymi a cenami,które rzeczywiście są płacone w ciągu roku,
  • umożliwia sprawniejszą ewidencję przyjęcia i wydania materiałów oraz sprawniejsza kontrole kosztów ich zakupu.

Metody stałych cen ewidencyjnych nie można stosować, gdy różnice pomiędzy cenami są duże gdyż może to spowodować zniekształcenie wyceny.


Metoda rzeczywistej jednostkowej ceny nabycia

Przy stałych w czasie cenach nabycia wycena rozchodów rzeczowych składników majątku obrotowego opiera się na metodzie rzeczywistej jednostkowej cenie nabycia bądź kosztu wytworzenia rozchodowego składnika. Zdarza się jednak tak ze koszty zakupu każdej partii tego samego materiału mogą być rożne. Może to być związane z inflacja czy tez nawet położeniem siedziby dostawcy. Przy wycenie rozchodów materiałów można zastosować opisane poniżej rozwiązania.

Metoda FIFO

Przyjęcie ceny najwcześniejszej, czyli FIFO in - first out, czyli pierwsze weszło - pierwsze wyszło - dowody rozchodów są wyceniane na podstawie pierwszej dostawy, która znajduje się w magazynie a po jej wyczerpaniu na podstawie dostawy następnej. Metoda ta jest stosowana najczęściej i jest najlepsza w przypadku szybkiej rotacji materiałów,


Metoda LIFO

Przyjęcie ceny najpóźniejszej, czyli LIFO in - last out, czyli ostatnie weszło " pierwsze wyszło- rozchody wycenia się na podstawie ostatniej dostawy, która zalega w magazynie, a po ich wyczerpaniu według cen dostawy, która była wcześniej. Metoda ta jest najlepsza w warunkach inflacji.


Metoda ceny przeciętnej

Polega na przyjęciu ceny przeciętnej. Po każdej dostawie ustala się cenę średnia,którą można policzyć ze wzoru:


(wartość stanu poprzedniego + ostatni przychód materiałów) / ilość odpowiadająca tym wartościom


W przypadku przyjęcia cen przeciętnych należy pamiętać, ze wymagają one każdorazowego ustalenia ich od nowa w kolejnych okresach sprawozdawczych.


Autor: Joanna Kawalec
Źródło: Encyklopedia Zarządzania
Treść udostępniana na licencji GNU licencja wolnej dokumentacji 1.3 lub nowsza.

Podobne prace

Do góry