Ocena brak

Wybrane podkultury młodzieżowe i ich cechy szczególne z ekspo­zycją zachowań nieakceptowanych społecznie - Official hooligans

Autor /Oskar Dodano /02.09.2011

W dosłownym tłumaczeniu „sztywni chuligani", bowiem w jeżyku angielskim „official" znaczy „charakter, sztywność", a „hooligans" -„chuligani". Członkowie tej podkultury określają się też jako: sztywni, sztywniacy, charakterni, charakterne twardziele, twardzi chłopcy bądź po prostu - chuli­gani.

Podkulturą ta ujawniła swoją działalność w Europie Zachodniej w 1989 roku i szybko dotarła do naszego kraju. Niektórzy badacze przypuszczają, iż wyodrębniła się ona z grupy skinów (por. Wójcik, 1990, s. 17). Inni wyrażają opinię, że jest to nowy wytwór działalności młodzieży, pozbawiony jakich­kolwiek koneksji z dotychczas działającymi podkulturami, chociaż trudno tę tezę uznać za słuszną, gdyż chuligani z różnym nasileniem funkcjonowali i funkcjonują już od lat 50. naszego stulecia nie tylko w Europie Zachodniej, ale także w naszym kraju (por. Cekiera,1994, s. 4-10).

W podkulturze official hooligans wśród jej uczestników w naszym kraju można również doszukać się pewnego powinowactwa z ulicznymi ganga­mi. Przyznać jednak należy, że cele członków tej podkultury są znacznie bardziej rozległe aniżeli Streetgangs. Chcą bowiem zawładnąć ulicami, okoli­cami dyskotek, parkami, przejściami podziemnymi, środkami masowej ko­munikacji i wieloma innymi terenami. Ich zachowania to przemoc, agresja, napady rabunkowe, włamania oraz zmuszanie do płacenia haraczu (Wójcik, 1990, s.17). Tworzą dobrze zorganizowane grupy o dużym poczuciu solidarności i więzi grupowych. Agresją i brutalnością manifestują pogardę do ogólnie przyjętych zasad współżycia społecznego. Wypowiedź jednego z członków official hooiigans jest tego potwierdzeniem: „Ten fetorek trzeba zniszczyć, jak nas zmulili, to niech łupią haracz za stratowane żylsko" (W. K., 16 lat).

Członkowie official hooiigans często działają pod wpływem alkoholu bądź innych używek i traktują swoją działalność jako swoisty rodzaj dobrej rozryw­ki, bez żadnego podparcia ideologicznego. Ten szczególny sposób „dobrej rozrywki", wzmacniany ryzykiem, określany jest jako „gra w przestęp­czość", w której najważniejsze jest „nie dać się złapać". Gra ta absorbuje bar­dzo szybko i narzuca coraz to wyższe stawki, których skutkiem są działania o wyjątkowym okrucieństwie. Członkowie tej podkultury często używają pseudonimów, mają też wypracowany własny sposób porozumiewania. Nie są znane bliżej inne cechy charakterystyczne, a także cechy społeczno-demo-graficzne i biograficzne członków ze względu na hermetyczność official hooii­gans oraz fakty, iż za zdradzenie tajemnic grożą surowe restrykcje wobec członka tej podkultury. Lata 1990-1993 to okres szczególnego rozwoju official hooiigans w naszym kraju.

Do góry