Ocena brak

Wstęgowy ornament

Autor /Nikanor Dodano /09.11.2012

Ornament póznobarok. oparty
na motywach wstęgi; wykształcił się we Francji
ok. 1690, stosowany w całej Europie w 1 poł. XVIII w.

W o.w. właściwe wstęgi biegną liniami łagodnymi;
początkowo były ciężkie i zwarte, traktowane naturalistycznie,
często karbowane, stosowane w układach
swobodnych, przeplatające się, wiązane w węzły i kokardy;
jako motywy towarzyszące występowały:
kampanule, lambrekiny, kartusze, kratki, espagnolettes,
motywy chin.; stopniowo wstęgi stawały się lżejsze,
bardziej stylizowane, skręcające się w esownice i tworzące motywy podobne do litery C.

Odmianą
o.w. był charakterystyczny dla stylu regencji ornament
wstęgowo-cęgowy (zw. też cęgowym), w którym
wstęgi załamywały się pod różnymi kątami,
tworząc motywy podobne do rozwartych nożyc lub
cęgów; równocześnie zmniejszała się liczba elementów
towarzyszących.

O.w. i wstęgowo-cęgowy stosowany
był w arch. dekoracji rzeźb., stiukowej i malowanej
(płyciny, pilastry), w snycerstwie (stalle,
ambony, organy), w intarsji meblarskiej, złotnictwie
artystycznym.

Podobne prace

Do góry