Ocena brak

WSPÓLNY POKÓJ, powieść Z. Uniłowskiego

Autor /dynamitka001 Dodano /05.04.2012

WSPÓLNY POKÓJ, powieść Z. Uniłowskiego, wyd. t. 1-2, w Warszawie 1932. Utwór z życia warsz. cyganerii lit. w połowie lat międzywojennych, maluje posępny obraz egzystencji młodych literatów i studentów, lokatorów „wspólnego pokoju" w domu przy ul. Nowiniarskiej. Autobiogr. autentyzm i naturalist. brutalizm opisu łączy z akcentami stylizacji groteskowej i karykaturalnej, cechy pamfletu środowiskowego z pesymistyczną diagnozą sytuacji młodego pokolenia lit. - wykolejonego, trapionego nędzą, pozbawionego perspektyw życiowych i samowiedzy ideowej. W.p. jest przy tym klas. „powieścią z kluczem", która w rkpsie zachowała nawet autentyczne nazwiska bohaterów. Obok autoportretu samego autora (Lucjan Salis), zawiera galerię postaci z jego otoczenia, jak S.R. Dobrowolski, S.M. Saliński, L. Szenwald, K.I. Gałczyński, W. Sebyła, S. Flukowski, J. Tuwim, E. Boye, gł. z kręgu poet. >. „Kwadrygi" i bywalców „Małej Ziemiańskiej". Powieść była głośnym wydarzeniem lit., któremu towarzyszyła atmosfera skandalu, wywołana przez część opinii kryt. („książka brudna, a niepotrzebna", „pornograficzny paszkwil") i konfiskatę pierwszego nakładu. Wznow. 1956 i 1958, adaptacja film. 1960 (reż. W. Has) i telewizyjna 1964.

„W.p." i inne utwory, oprac. B. Faron, Wr. 1976 BN I 224.

Z. LICHAŃSKI Z perspektywy „ W.p.'', w: Cienie i profile, W. 1967 (prwdr. 1957); B. FARON Wokół „W.p.", w: Zbigniew Uniłowski, W. 1969.

Podobne prace

Do góry