Ocena brak

Współczesne teorie chrystologiczne - Prespektywa uniwersalno - teologiczna

Autor /Grzes00 Dodano /22.04.2011

W tej perspektywie znajduje dwie przeciwstawne sobie koncepcje chrystologii. Pierwszą reprezentuje J. Ratzinger i nazywamy ją chrystologią sensu. Druga określana jako chrystologia znaczenia, jest reprezentowana przez J. Nolte.

Dla Ratzingera, który uprawia dynamiczną chrystologię sensu, historyczny człowiek Jezus Chrystus stanowi ośrodek i rozstrzygający moment całej historii. Chrystus jest panem historii, a nie a jakimś zjawiskiem podobnym do innych; On jest Tym, który nadaje sens historii. Poprzez Wcielenie Logos wchodzi w historię i staje się jedną z jej postaci ale jednocześnie obejmuje historię i stanowi jej podstawę. Odtąd poza Chrystusem nie można znaleźć sensu wszelkiego bytu. Nasza wiara, w przeciwieństwie do filozofii, każe odnajdywać sens w obliczu jednego człowieka. Gdziekolwiek spotykamy Osobę Chrystusa, jest On ową myślą, która nas utrzymuje i przez którą my wszyscy jesteśmy utrzymywani.

W człowieku Jezusie Bóg wypowiedział się ostatecznie: On jest Jego Słowem. Objawienie osiągnęło swój cel w Chrystusie. Spotkanie zaś z Chrystusem, będącym zjednoczeniem bóstwa i człowieczeństwa, jest osiągnięciem celu ludzkości. J. Ratzinger podkreśla "identyczność służby i bytu", posłannictwa i osoby w Chrystusie. Jezusowi chodzi bardziej o to by być człowiekiem niż by mieć człowieczeństwo. Refleksja chrystologiczna powinna opierać się przede wszystkim na wydarzeniu krzyża i zmartwychwstania.

Przeciwko chrystologii sensu, jako "mistycznie i metafizycznie nie do zniesienia" występuje J. Nolte, który przeciwny jest także eschatologizacji i absolutyzacji osoby Jezusa. Wprowadza on w miejsce tradycyjnej kategorii "sensu" kategorię znaczenia, która jest pozbawiona ontologicznych obciążeń i zmierza do w konsekwencji do "sfunkcjonalizowania, relatywizacji i pragmatyzacji wszelkiego wartościowania i absolutnych roszczeń".

Chrystologia znaczenia widzi w osobie Jezusa tylko fakt, obraz, sprawdzian i rękojmię, jak również "nosiciela - znaczenia" określonej miłością wolności. Odhipostazowanie Jezusa i zrelatywizowanie pierwiastka chrześcijańskiego pozwala poszerzyć przestrzeń dla wielkości tej rzeczywistości, którą nazywamy Bogiem. Ten radykalizm koncepcji Noltego burzy nie tylko fundamenty klasycznej "chrystologii ontycznej", ale również podstawy biblijnego i kościelnego wyznania wiary w Jezusa Chrystusa. Taka spekulacja nie może być punktem wyjścia do przedstawienia prawdziwej nauki o tajemnicy Jezusa Chrystusa.

Podobne prace

Do góry