Ocena brak

Wprowadzenie do pedagogiki specjalnej - Cele i zadania pedagogiki specjalnej

Autor /Pankracy Dodano /06.09.2011

Poszerzenie owej perspektywy badawczej służy lepszej realizacji funkcji przypisywa­nych pedagogice specjalnej. Należą do nich zarówno zadania poznawcze, jak i praktycz­ne. Celem pierwszych czyni się coraz lepsze rozpoznawanie natury oraz konsekwencji zja­wisk dewiacji i niepełnosprawności, zwłaszcza zaś umiejętność oddzielenia tego, co w oma­wianych zjawiskach pierwotne, od tego, co wtórne. Praktycznym przeznaczeniem prowadzonych badań jest stworzenie i weryfikowanie propozycji rozwiązań systemowych i organizacyjnych, a także kwestii szeroko rozumianej edukacji osób niepełnosprawnych. Ostatecznym celem prowadzonych badań i wdrożeń jest wyrównywanie szans życiowych oraz normalizowanie sytuacji osób niepełnosprawnych poprzez zwiększanie kompetencji i niezależności osobistej tych osób oraz stwarzanie warunków sprzyjających ich integra­cji ze środowiskiem społecznym.

Realizacja tak postawionych zadań wymaga od pedagogiki specjalnej nie tylko na­wiązywania do dorobku nauk edukacyjnych, lecz także ścisłej współpracy z innymi dzie­dzinami wiedzy, zwłaszcza zaś z naukami biomedycznymi, psychologią, socjologią, an­tropologią, ekonomią, politologią, naukami prawnymi i technicznymi. Interdyscypli­narność i wielopłaszczyznowość współczesnej pedagogiki specjalnej przyczynia się przy tym do dwoistości kierunków oddziaływań wychowawczych i badań podejmowanych przez poszczególne ośrodki akademickie w Polsce.

Jedne z nich koncentrują się przy tym na tradycyjnych płaszczyznach zainteresowań i rozwijają typowe tzw. subdyscypliny pedagogiki specjalnej jak: pedagogika upośledzonych umysłowo (oligofrenopedagogika) pedagogika niesłyszących i niedosłyszących (surdopodagogika); pedagogika niewi­domych i niedowidzących (tyflopedagogika); pedagogika głuchoniewidomych (surdo-tyflopedagogika); pedagogika przewlekle chorych; pedagogika osób z dysfunkcjami narządu ruchu; pedagogika osób niedostosowanych społecznie (pedagogika resocjali­zacyjna); pedagogika osób z zaburzeniami mowy; pedagogika osób odmiennych soma-tycznie; pedagogika osób z trudnościami w uczeniu się i pedagogika osób z autyzmem oraz zespołami psychozopodobnymi. Inne ośrodki, mniej liczne poszerzają swój zakres zainteresowań, podejmując kompleksowe studia nad funkcjonowaniem ludzi niepełno­sprawnych.

Podobne prace

Do góry