Ocena brak

Wpływ upływu czasu na czynności prawne

Autor /Aureliusz Dodano /28.11.2011

W art. 110 –116 KC zawarte są ogólne zasady dotyczące liczenia limitu czasu.

Terminem jest dodatkowe zastrzeżenie przy czynności prawnej, że skutek tej czynności zostanie ograniczony w czasie.

Sposoby obliczania czasu w Prawie Cywilnym:

  1. Termin oznaczony w dniach - kończy się z upływem ostatniego dnia o godzinie 2400. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

  2. Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdy takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia.

  3. Jeżeli termin jest oznaczony na początek, środek lub koniec miesiąca, rozumie się przez to pierwszy, piętnasty lub ostatni dzień miesiąca. Termin półmiesięczny równa się 15 dniom.

  4. Jeżeli termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest wymagana, miesiąc liczy się za dni 30, a rok za dni 365.

  5. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa dnia następnego.

Instytucją, która spełnia istotną rolę w prawie cywilnym jest zasiedzenie.

Zasiedzenie jest instytucją cywilnoprawna polegającą na tym, że rzecz nabywa się w skutek długo trwałego jej posiadania. Warunkiem zasiedzenia jest posiadanie rzeczy w sposób nieograniczony

Z pojęciem zasiedzenia wiążą się dwa terminy:

  1. Dotyczy rzeczy ruchomych – rzeczy ruchome nabywa się przez zasiedzenie tylko i wyłącznie w dobrej wierze. Dobra wiara to taki stan, w którym wydaje nam się, że spełniliśmy, przy zachowaniu wszelkich środków ostrożności, wszystkie wymogi aby rzeczywiście mieć przekonanie, że daną rzecz nabyliśmy od właściciela. Termin zasiedzenia - 3 lata.

  2. Dotyczy rzeczy nieruchomych – rzeczy nieruchome można zasiedzieć zarówno w złej jak i dobrej wierze.W dobrej wierze termin zasiedzenia wynosi lat 20, przy czym osoba musi daną rzeczą dysponować jak właściciel.Termin zasiedzenia roszczeń w przypadku złej wiary wynosi 30 lat.

Nabycie przez zasiedzenie nieruchomości wymaga postępowania nieprocesowego. Z wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia należy wystąpić do sądu rejonowego właściwego według miejsca położenia tej nieruchomości. Sąd wydaje decyzję, która jest aktem nabycia własności.

Instytucją składającą się na zalecenia związane z czasem są terminy zawite (prekluzyjne). Nakładają się na nie pewne uprawnienia, które ustawodawca przyznaje stronie dając możliwość uzyskania spraw podmiotowych a po tym terminie następuje wygaśnięcie uprawnienia.

Termin zawity sąd uwzględnia z urzędu. Terminem zawitym jest uchylenie się od skutków czynności prawnych opatrzonym błędem. Takim terminem jest również rękojmia za wady fizyczne i prawne towaru , który trwa 1 rok.

Instytucją odmienną od perkluzji jest przedawnienie.

Przedawnienie charakteryzuje się tym, że prawo podmiotowe istnieje ale nie można go zaskarżyć. Po terminie przedawnienia prawo podmiotowe staje się naturalnym pozbawionym sankcji bez możliwości zastosowania środków przymusu, bez możliwości skorzystania z pomocy Państwa. Jeżeli dłużnik po terminie przedawnienia spełni swoje świadczenie to ono będzie ważne, będzie świadczeniem należnym. Przedawnienie dotyczy roszczeń majątkowych, a więc z tego wynika, że nie przedawniają się roszczenia niemajątkowe, prawa będące prawami osobistymi, rodzinnymi, autorskimi, wynalazczymi.

Podobne prace

Do góry