Ocena brak

WOJNA POLSKO - ROSYJSKA 1831 R. I UPADEK POWSTANIA LISTOPADOWEGO

Autor /stefan911 Dodano /19.10.2011

3-krotnie większe wojska carskie wkroczyły 5 II 1831r do Polski pod dow. Iwana Dybicza. Była to jednak armia gorzej wyszkolona niż wojska polskie.

14 II doszło do bitwy pod Stoczkiem, w której odniósł zwycięstwo gen. Dwernicki. Do 24 II wojska ścierałly się kilkakrotnie. 25 II pod Grochowem rozegrała się najważniejsza bitwa o stolicę. W Walce wyróżnił się głównie 4. pułk piecnoty dowodzony przez gen. Chłopickiego, który został ranny i zniesiony z pola bitwy. Car wycofał się na szańce Pragi.

Nowym wodzem powstania został Jan Skrzynecki z doradcą Ignacym Prądzyńskiem. 31 III oddziały polskie pod dow. Prądzyńskiego przy minimalnych stratach zwyciężyły pod Wawrem i Dębem Wlk, a potem 11 IV pod Iganiami wojska rosyjskie. Gdy w maju Prądzyńskie chciał zaatakować rosyjski koropus w okolicach Łomży, kunktator Skrzynecki powstrzymywał go. W wyniku tego wojska rosyjskie zebrały się i pokonały armię polską (pod dow. m.in. gen. J.Bema - artyleria konnna) pod Ostrołęką. Była to ostatnia ważna bitwa w powstaniu.

Pod koniec III wybuchło powstanie na Litwie i Białorusi. Przetrwało ono do VI dzięki oddziałem Adama Giełguda i Dezyderego Chłapipckiego. Mniejsze rozmiary przybrało powstanie na Ukrainie. Wysłany z pomocą korpus gen. Dwernickiego odniósł zwycięstwo pod Boremlem.

Gdy Dembiński został wodzem powstania, zawiódł pokładane w nim nadzieje i podczas ataku Rosjan na Warszawę, wycofał wojska polskie. Nie wierzył w możliwość sukcesu powstania. Tymczasem lud Warszawy zaczął się burzyć. Nastrojami niepokoju chciało pokierować Tow. Patriotyczne. Na wiadomość o decyzji Dwernickiego 15 VIII doszło do wielkich demonstracji, w których ogromna ilość społeczeństwa domagała się radykalnych zmian w rządzie.

W rezultacie naczelnym wodzem powstania został Jan Krukowiecki.

Podobne prace

Do góry