Ocena brak

Wodoloty

Autor /Pilot0 Dodano /31.01.2012

Wodolot to szczególna łódź, wyposażona w zanu­rzone pod wodą „skrzydła", czyli płaty wodne. Gdy wodolot porusza się do przodu na płatach, wytwa­rza się znaczna siła nośna wynosząca kadłub jed­nostki ponad powierzchnię wody, tak że pod wodą znajdują się jedynie owe płaty. Działają one w spo­sób analogiczny do skrzydeł samolotu, różnica jest tylko w ośrodku, w którym pracują. Płaty wodne są umieszczone na pionowych zastrzałach z przodu i z tyłu jednostki.
Wodolot z początku płynie jak klasyczna łódź. Jednak wraz z osiąganiem większej prędkości wzra­sta siła nośna działająca na płaty, co powoduje wyniesienie kadłuba ponad powierzchnię wody. Ostatecznie przy dużej prędkości cały kadłub znaj­duje się ponad wodą, a wodolot przypomina nor­malną łódź... ślizgającą się na nartach wodnych. Gdy kadłub nie znajduje się w wodzie, natrafia na znacznie mniejszy opór ze strony wielokroć rzad­szego powietrza, dzięki czemu wodolot może poru­szać się szybciej niż zwykła łódź. Dzięki temu zaś, że fale nie kołyszą kadłubem pasażerowie znacz­nie mniej odczuwają dolegliwości morskiej podró­ży. Wodoloty mogą być napędzane zwykłymi śrubami zanurzonymi w wodzie, bądź też mogą być wyposażone w wodny napęd odrzutowy. Woda jest pobierana, sprężana i wyrzucana do wody bądź w powietrze.
Gdy płaty wodne znajdują się tuż pod po­wierzchnią wody, siła nośna jest duża i wzrasta ze wzrostem prędkości, a płaty mają tendencję do wy­nurzania się. Lecz w powietrzu wytwarzana przez nie siła nośna jest wiele razy mniejsza i jednostka opada, płaty zaś na powrót wchodzą pod wodę i cykl znów się powtarza. Dzięki temu kadłub wo­dolotu unosi się na stałej wysokości nad wodą. Sys­tem ten jest wykorzystywany w większości uży­wanych współcześnie wodolotów.

Podobne prace

Do góry