Ocena brak

WŁOCHY - działania wojenne 1943-45

Autor /marmolada Dodano /02.03.2011

Po opanowaniu Sycylii w sierpniu 1943 r. wojska Sprzymierzonych przystąpiły do inwazji na Półwysep Apeniński. Plan opracowany w lip­cu 1943 r. pod bezpośrednim kie­rownictwem dowódcy 15 Grupy Ar­mii gen. Harolda *Alexandra prze­widywał lądowanie w listopadzie 1943 r. brytyjskiej 8 armii (dowód­ca gen. Bernard *Montgomery, później gen 01iver *Leese) i amery­kańskiej 5 armii (dowódca gen. Mark *Clark) w trzech rejonach na południu półwyspu i połączenie sił w rejonie Salemo. Siły niemieckie liczyły 17 dywizji, którymi na pół­nocy dowodził felmarsz. Erwin *Rommel, a na południu felmarsz Albert *Kesselring. 3 września dywizje 8 armii przepra­wiły się przez Cieninę Messyńską i dokonały desantu w Reggio di Cala-bria, gdzie nie napotkały większego oporu wojsk włoskich. 8 września, po ogłoszeniu kapitulacji Włoch Niemcy przystąpili do rozbrajania wojsk wło­skich (operacja „Achse"). 9 września w rejonie Salemo przystąpiły do lądo­wania oddziały amerykańskiej 5 ar­mii i brytyjskiego X korpusu. Przez kilka następnych dni ich sytuacja by­ła krytyczna, gdyż wojska niemieckiepodejmowały energiczne przeci­wdziałanie.

Utrzymanie przyczółków stało się możliwe dzięki wsparciu okrętów i lotnictwa. 12 września Niemcy, zagrożeni odcięciem przez nadciągającą z południa 8 armię, wy­cofali się początkowo na linię rzeki Volturno, a później za umocnienia na linii rzek Garigliano, Rapido i Sangro (zimowa linia). Dwie armie alianckie podążały wzdłuż zachodniego wy­brzeża w stronę Rzymu. W nocy z 17 na 18 stycznia 1944 r. alianci uderzyli na główne pozycje niemiec­kiej obrony na rzece Garigliano, ale ataki załamały się.

Próbując odcią­gnąć część sił niemieckich z główne­go frontu i wyjść na tyły obrony, ame­rykański VI korpus dokonał 22 sty­cznia desantu w rejonie *Anzio-Nettuno, jednakże operacja nie przyniosła spodziewanego efektu. Dopiero 19 maja Sprzymierzeni prze­łamali obronę niemiecką (w czym du­ży udział miał 2 Korpus Polski) i otworzyli sobie drogę na Rzym, do którego weszli 4 czerwca 1944 r. W lipcu i sieipniu wojska alianckie wyzwoliły środkowe Włochy (m.in. Ankonę - zdobyta przez 2 Korpus Polski; Livorno, Florencję), a następ­nie podeszły do linii *Gotów blokują­cej drogę na północ Włoch. Przed nadejściem zimy nie udało im się przełamać w całości tego pasa obro­ny. Działania ofensywne alianci pod­jęli na wiosnę; 9 kwietnia uderzyli między Faenzą i jeziorem Comaccio. 21 kwietnia 2 Korpus Polski opano­wał Bolonię, do 25 kwietnia oddziały 8 i 5 armii przekroczyły Pad.

W tym czasie na północy Włoch wybuchło powstanie. 29 kwietnia dowódca nie­mieckich sił we Włoszech gen. Hein­rich von *Vietinghoff Scheel podpisał akt bezwarunkowej kapitulacji wojsk liczących ok. 1 min żołnierzy. Ostat­nie walki ustały 2 maja.

Podobne prace

Do góry