Ocena brak

Własność i prawa rzeczowe

Autor /barbara Dodano /26.03.2011

 

Z punktu widzenia prawa cywilnego nie ma znaczenie rodzaj własności. Art. 140 KC mówi o treści własności, nawiązuje do poprzedniego systemu (okresu społeczno-gospodarczego) i formuła dziś nie ma istotnego znaczenia. Z art. 140 KC wynika triada uprawnień właściciela. Właściciel ma prawo do władania, korzystania i rozporządzenia rzeczą z wyłączeniem innych osób.

Do środków ochrony własności zaliczyć można roszczenie negatoryjne i windykacyjne.

Roszczenie negatoryjne – domaganie się przywrócenia stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń gdy ktoś, np. zniszczył daną rzecz.

Roszczenie windykacyjne – właściciel może żądać od innej osoby wydania rzeczy, z której ta osoba korzysta, lecz jest własnością właściciela.

Art. 222.1 KC Roszczenie właściciela przeciwko samoistnemu posiadaczowi o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy, o zwrot pożytku lub o zapłatę ich wartości, roszczenia o naprawienie szkody z powodu pogorszenia rzeczy przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy. To samo dotyczy roszczeń samoistnego posiadacza przeciwko właścicielowi o zwrot nakładów na rzecz.

Współwłasność – własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom:

  1. W częściach ułamkowych – udziału współwłaścicieli są równe, każdy właściciel może dysponować swoim udziałem samodzielnie (art. 196 KC i dalej)

  2. Łączna – tę współwłasność regulują przepisy dotyczące stosunków z których one wynikają (art.195 KC), np. współwłasność małżonków, współwłasność majątkowa właścicieli w spółce cywilnej (art. 863 KC). We współwłasności łącznej niema wyodrębnionej konkretnej części własności, każdy wspólnik ma idealną część majątku wspólnego.

 

Każdy, kto prowadzi działalność gospodarczą określa odrębność majątkową.

Zniesienie współwłasności jest możliwe na drodze umowy lub drogą sądową.

Nabycie własności określonej rzeczy:

  1. Pierwotne – oznacza, że nikt wcześniej nie był właścicielem danej rzeczy

  2. Wtórne – oznacza, że nowy właściciel rzeczy wywodzi prawo własności do rzeczy od poprzedniego właściciela. Nowy właściciel nie może nabyć więcej praw niż miał poprzedni.

 

Istnieje także tzw. pochodne nabycie w drodze czynności prawnych (np. umowa), dziedziczenia, łączenia majątku różnych podmiotów.

Art. 150 KC mówi o tym, że nabycie własności zależy od tego, czy mamy do czynienia z rzeczami oznaczonymi co do gatunku, tożsamości, czy rzeczy przyszłych.

Rzecz oznaczona co do tożsamości – moment złożenia zgodnych oświadczeń woli jest momentem nabycia własności. Wyjątki mogą wynikać z przepisów prawa lub ustanowień obu stron.

Rzecz oznaczona co do gatunku lub rzecz przyszła – umowa zobowiązująco-rozporządzająca do prawa własności rzeczy nie powoduje jeszcze nabycia rzeczy dopóki jej nie wydano, np. kupno węgla.

Art. 157 KC Własność nieruchomości nie może być przeniesiona pod warunkiem Anie z zastrzeżeniem terminu. Jeżeli umowa będzie stanowiła jak wyżej do przeniesienia własności potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę na niezwłoczne przejście własności.

Art. 158 KC Forma przeniesienia własności nieruchomości musi mieć formę aktu notarialnego.

Przeniesienie własności nieruchomości nie jest uzależnione od wpisu do księgi wieczystej ale musi być to umową bezterminową i bezwarunkową, w innym przypadku musi być to odrębna umowa.

Umowa dotycząca przeniesienia własności nieruchomości musi być sporządzona w formie aktu notarialnego (zarówno zobowiązująca jak i rozporządzająca; 2 egzemplarze, przypadku łącznej umowy – 1 akt notarialny).

Umowne prawo odstąpienia od umowy nie może być na gruncie przenoszenia praw własności nieruchomości (bo art. 157 KC temu zaprzecza). Art. 169 KC mówi, że nabycie własności od osoby nieupoważnionej do rozporządzania rzeczą ruchomą przez nabywcę powoduje, że zyskuje on własność w chwili objęcia rzeczy w posiadanie i gdy działa przy tym w dobrej wierze. Gdy rzecz jest skradziona lub utracona przez właściciela i nie upłynęły 3 lata to nabywamy własność po upływie 3 lat.

Art. 179 i dalej KC mówią o wyzbyciu się własności rzeczy.

Art. 183 i dalej KC mówią o zagubionej rzeczy i jej znalezieniu

Art. 190-194 KC mówią o własności nieruchomości połączonej z ruchomą (ruchoma staje się częścią nieruchomej)

Art. 192 KC Ten, kto wytworzył nową rzecz ruchomą z cudzych materiałów, staje się jej właścicielem, jeżeli wartość nakładu pracy jest większa od wartości materiałów. Jeżeli przetworzenie rzeczy było dokonane w złej wierze albo jeżeli wartość materiałów jest większa od wartości nakładu pracy, rzecz wytworzona staje się własnością właściciela materiałów.

Art. 266 i dalej KC mówią o użytkowaniu rzeczy przez osobę

Art. 252 mówi o użytkowaniu rzeczy

Art. 65 mówi o użytkowaniu praw.

Użytkowanie jest niezbywalne i wygasa przez niewykonywanie go przez lat 10.

Użytkowanie wieczyste dotyczące gruntów należących do Skarbu Państwa, nasteruje na 99 lat; wymaga wpisu do księgi wieczystej i corocznej opłaty użytkowania wieczystego.

Podobne prace

Do góry