Ocena brak

Właściwość organów podatkowych

Autor /Victoria Dodano /02.04.2011

 

W stosunku do orzeczeń wójtów /burmistrzów, prezydentów/, starosty i marszałka województwa w sprawach podatkowych – organami wyższego stopnia /II instancji/ są samorządowe kolegia odwoławcza, a w stosunku do orzeczeń urzędów skarbowych i inspektorów kontroli skarbowej – izby skarbowe. Organem naczelnym w stosunku do wszystkich państwowych organów podatkowych jest Minister Finansów.

Przez właściwość rzeczową należy rozumieć uprawnienia organu podatkowego do prowadzenia postępowania i wydania decyzji raz postanowień, czy zaświadczeń w sprawach podatkowych.

Do zakresu działania urzędów skarbowych w I instancji należy: ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności na podstawie odrębnych przepisów; rejestrowanie podatników oraz przyjmowanie deklaracji podatkowych; wykonywanie kontroli podatkowej; podział i przekazywanie, na zasadach określonych w odrębnych przepisów, dochodów budżetowych między budżetem państwa i budżetami jednostek samorządy terytorialnego; prowadzenie dochodzeń w sprawa karanych skarbowych; wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, a także kar majątkowych w zakresie określonym w przepisach Kodeksu karnego wychowawczego oraz kodeksu karnego skarbowego.

Do izby skarbowej jako organu wyższego stopnia w stosunku do urzędu skarbowego – na podstawie art. 5 ust. 7 powyższej ustawy należy m.in. rozstrzyganie w II instancji w sprawach należących w I instancji do urzędów skarbowych. Do ich kompetencji należy ponadto ustalanie i udzielanie oraz analizowanie prawidłowości wykorzystania dotacji przedmiotowych dla podmiotów gospodarczych w zakresie ustalonym przez Ministra Finansów.

Organami wyższego stopnia w indywidualnych w sprawach rozpatrywanych w I instancjach przez orany samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcza. Są one organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności oraz skarg w trybie uregulowanym przez przepisy Ordynacji podatkowej.

Częścią składową właściwości rzeczowej organów podatkowych jest tzw. właściwość instancyjna /funkcjonalna/. Rozstrzyga ona, który z właściwych w danej sprawie organów podatkowych jest uprawniony do załatwienia określonej sprawy w I instancji, a który jako II instancja /odwoławcza/.

Przez właściwość miejscową należy rozumieć uprawnienie organu podatkowego do prowadzenia postępowania w określonej sprawie ze względu na terytorialny zasięg jego kompetencji.

Przy ustalaniu właściwości rzeczowej, funkcjonalnej czy też miejscowej mogą powstawać spory kompetencyjne między organami podatkowymi. Spory takie mogą przybierać charakter sporów pozytywnych /w przypadku, gdy przynajmniej dwa organy uważają się za uprawnione do załatwienia sprawy podatkowej/ lub sporów negatywnych /w przypadku, gdy żaden organ nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy/.

Podobne prace

Do góry