Ocena brak

Wiśnia wonna

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Silnie rozgałęziony krzew zrzucający liście na zimę, o wysokości 1-6 m albo mniejsze drzewo, które wyjątkowo może osiągać wysokość okoto 10, a najwyżej 12 metrów. Okrągtawojajowate, nieco skórzaste liście są ciemnozielone, na brzegu krótko i tępo ząbkowane i mają długość około 4-8 centymetrów. Mają jakby nasadzony ostry wierzchołek i opatrzone są licznymi nerwami bocznymi. Białe kwiaty o średnicy 1 cm, dość kruche, na długich szypułkach zebrane są zwykle po 4-8, a nawet 12 w pod-baldachy. Łuski pączkowe kwiatostanu odpadają. Jajowaty owoc, wielkości mniej więcej grochu (5 mm), jest początkowo żółty, następnie ciemnoczerwony, a później czarny.

Siedlisko: Słoneczne i skaliste zbocza, świetliste lasy (zaroślowe lasy z dębem omszonym). Wiśnia wonna dobrze rośnie tylko w miejscach ciepłych i osłoniętych. Lubi glebę suchą i gliniastą, również lessową i preferuje podłoże bogate w wapń. W południowych górach, przede wszystkim w Alpach Południowych, można ją spotkać w miejscach zacisznych jeszcze na wysokości 1500, a nawet 1700 metrów.  

Rozmieszczenie: Głównie Europa Południowa i niektóre południowe części Europy Środkowej; na północ od Alp tylko na nielicznych stanowiskach. W rozproszeniu występuje w Tyrolu, zdziczała rośnie także w Austrii. W Niemczech rzadko rozproszona w dolinie Górnego Renu i Dunaju oraz w dolinie Altmuhl. W Polsce hodowana tylko jako krzew ozdobny.

Okres kwitnienia: Kwiecień i maj.

Owoce: Mało przydatne, ponieważ w smaku są zbyt cierpkie albo gorzkie. Niekiedy bywają przerabiane na likier.

Uwagi ogólne: Ponieważ wiśnia wonna zawiera kumarynę, bywa gdzieniegdzie wykorzystywana w perfumerii. Jej drewna używano dawniej w pracach tokarskich, jak również w przemyśle zabawkarskim.

Podobne prace

Do góry