Ocena brak

Wiosna Ludów w Europie - Rewolucja w Niemczech

Autor /Oktawian888 Dodano /09.11.2011

W Niemczech przyczyną wystąpień rewolucyjnych był kryzys rzemiosła, brak rozstrzygnięć w kwestii uwłaszczenia chłopów, a także sprawa zjednoczenia narodu niemieckiego. W wielu krajach niemieckich między innymi w Badenii, Wirtembergii i Westfalii, doszło do gwałtownych zajść. Znaczny w niej udział mieli chłopi, którzy rabowali i podpalali budynki dworskie. W miastach Badenii i Prus w rozruchach uczestniczyli studenci, rzemieślnicy i robotnicy. Również burżuazja niemiecka nie chciała utracić wpływu na rozwój wydarzeń i wystąpiła z postulatem utworzenia ogólnoniemieckiego parlamentu oraz z hasłami liberalnymi.

Gwałtowny charakter zajść, jaką widownią stał się Berlin w marcu 1848 roku, zmusił króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV do ustępstw. Na murach ukazała się odezwa królewska, zatytułowana Do moich kochanych berlińczyków, w której obiecał wycofanie wojska ze stolicy pod warunkiem usunięcia barykad i przywrócenia porządku w mieście. Król udzielił ponadto zgody na utworzenie Gwardii Obywatelskiej oraz ogłosił amnestię dla więźniów politycznych. Zapowiedział również wniesienie projektów umiarkowanych reform pod obrady zwołanego na 2 kwietnia sejmu. Istotnym ustępstwem wobec burżuazji było powołanie przez Fryderyka IV rządu złożonego z liberałów. Sejm uchwalił wolność prasy i zgromadzeń oraz ordynację wyborczą do Zgromadzenia Konstytucyjnego, które miało się zebrać w maju w celu przygotowania konstytucji.

Burżuazja pruska obawiała się powrotu rządów reakcji, ale jeszcze bardziej spotęgowania rozruchów rewolucyjnych przez * doły społeczne *. Na masowych zebraniach robotnicy domagali się bowiem poprawy warunków życia oraz zgody władz na działalność organizacji robotniczych. Perspektywa dalszego zradykalizowania się nastrojów była powodem kompromisu burżuazji z królem i konserwatystami. Rząd burżuazyjno - liberalny pozostawił do dyspozycji króla i konserwatystów główne organy władzy: wojsko, sądy i administrację. Pod koniec marca król sprowadził do Berlina wojsko.

Sukcesem konserwatystów stało się również stłumienie polskiego powstania w Poznańskiem. Trudne zadanie utrzymania skromnych zdobyczy politycznych przez burżuazję znalazło swój wyraz w historii pruskiego Zgromadzenia Konstytucyjnego. Jego działalność, rozpoczęta w maju, zakończyła się w grudniu 1848 roku. Decydującym momentem dla zakończenia w Prusach * liberalnego eksperymentu * było powierzenie przez króla steru rządów junkrom, a następnie wprowadzenie Berlinie stanu oblężenia ( listopad 1848 roku ). Miesiąc później król Fryderyk Wilhelm IV nadał Prusom konstytucję, ale zachowywał władzę oraz dotychczasowe uprawnienia.

Głównym celem liberałów było zjednoczenie ziem niemieckich w jedno państwo, co umożliwiałoby rozwój gospodarczy i kulturalny zgodnie z tendencjami nowej, przemysłowej epoki.

Jeszcze przed 1848 rokiem wysuwano w Niemczech różne koncepcje zjednoczenia. Demokraci z krajów południowoniemieckich widzieli zjednoczone państwo jako federację republik. Liberalna burżuazja opowiadała się raczej za cesarstwem, przy czym niektórzy widzieli zjednoczenie pod berłem pruskim ( tak zwane Małe Niemcy ), inni - pod kierownictwem Austrii ( tak zwane Duże Niemcy ).

Krokiem naprzód w dziele zjednoczenia było zwołanie do Frankfurtu nad Menem ogólnoniemieckiego Zgromadzenia Narodowego w maju 1848 roku. Miało ono rozstrzygnąć sprawę zjednoczenia Niemiec. Uchwalono konstytucję przyszłego państwa związkowego. Koronę cesarską tak zwanych Małych Niemiec ofiarowano królowi Prus Fryderykowi Wilhelmowi IV, który jej nie przyjął. Po ustaniu ruchów rewolucyjnych Zgromadzenie zostało latem 1849 rozwiązane.

Podobne prace

Do góry