Ocena brak

Wiosna Ludów w Europie - Przyczyny wybuchu i początek rewolucji europejskich

Autor /Oktawian888 Dodano /09.11.2011

Fala wydarzeń rewolucyjnych w latach 1848 - 1849, nazywana Wiosną Ludów, obejmowała występujące w Europie ruchy o niejednolitym podłożu oraz charakterze. Generalnie były to wystąpienia burżuazyjno - liberalne, gdzieniegdzie republikańskie, a w znacznym stopniu narodowowyzwoleńcze. Burżuazja domagała się respektowania przez rządy demokratycznych wolności, większej swobody w gospodarce i szerszego udziału we władzy. W sojuszu z burżuazją występowało drobnomieszczaństwo oraz inteligencja, a nawet robotnicy.

Idee liberalne i demokratyczne, popularyzowane przez powszechnie dostępną prasę, oraz oddziaływanie tajnych związków i stowarzyszeń, organizowanie na przykład we Francji publicznych bankietów, stworzyły atmosferę narastającego konfliktu politycznego. W tym czasie zaostrzył się konflikt między liberalizmem a demokratyzmem. Gdy liberałowie obstawali przy wyborach cenzusowych - demokraci sądzili, iż nie ma demokracji bez powszechnego prawa wyborczego.

* Już w 1847 roku opozycja zaczęła coraz ostrzej domagać się obniżenia cenzusu wyborczego do 100 franków i wystąpiła z totalną krytyką łączenia posad urzędniczych i mandatów poselskich ( ... ), użyła dawniej już stosowanego środka obchodzenia przepisów policyjnych krępujących zebrania organizując bankiety ( ... ). Oblicza się, że w ciągu 1847 i na początku 1848 roku zorganizowano 70 bankietów z udziałem przeszło 17 tysięcy uczestników *.

We Francji opozycja dążyła do rozszerzenia dostępu do władzy, gdyż rządy w monarchii lipcowej sprawowała wąska grupa oligarchii finansowej.

Oczekiwania burżuazji w Niemczech oraz monarchii habsburskiej szły w kierunku obalenia ustroju feudalnego oraz charakterystycznych dla niego struktur władzy i sposobów rządzenia. Burżuazja włoska i niemiecka oczekiwały zjednoczenia swych znajdujących się w stanie rozbicia politycznego państw.

Ponownie ożyły w Europie dążenia narodowowyzwoleńcze pośród tych ludów, które były pozbawione własnych państw, jak Polacy i Węgry, bądź znajdowały się w rozbiciu politycznym, jak Włosi i Niemcy.

Powikłaną sytuację polityczną zaostrzyła w Europie tak zwana * kwestia socjalna *, dotycząca warunków życia i pracy robotników. Rozwój gospodarki przemysłowej pociągał za sobą znaczny wzrost liczby robotników. W rezultacie klęski nieurodzaju oraz zarazy ziemniaczanej w latach 1846 - 1847 nastał w Europie głód i pogorszyło się warstw najuboższych. Dotkliwy niedobór pszenicy, której ceny podwoiły się, oraz brak ziemniaków doprowadziły do rozruchów głodowych we Francji, Niemczech, Belgii i Włoszech.

Wydarzenia lat 1848 - 1849 miały charakter złożony, żądania polityczne splatały się z fermentem społecznym, a nadzieje na wyzwolenie narodowe ze skruszeniem reakcyjnych rządów w Europie.

W styczniu 1848 roku wybuchła rewolucja na Sycylii, w lutym we Francji, w marcu w Wiedniu i w Berlinie. Ruch rewolucyjny ogarnął także ziemie polskie, Węgry, Czechy, powstały narody południowosłowiańskie, zamieszkujące monarchię habsburską.

Rewolucja, która ogarnęła Europę wiosną 1848 roku była dziełem głównie burżuazji pragnącej konstytucyjnej gwarancji dla swych aspiracji liberalnych i demokratycznych. Rozpoczęta w lutym - marcu, Wiosna Ludów osiągnęła punkt kulminacyjny w maju - czerwcu, gdy doszło do nowych wystąpień we Francji i w Austrii. Już pod koniec lata 1848 roku nastąpił w Europie odpływ fali rewolucyjnej.

Podobne prace

Do góry