Ocena brak

Wierzba siwa

Autor /Leonid Dodano /13.02.2012

 

Wygląd: Okazały, do 6 m wysoki krzew, rzadko wysokie drzewo; w piętrze subal-pejskim - mały krzew pionierski. Gałęzie wzniesione w górę, gałązki żółtozielone do rdzawych, najmłodsze pędy z rzadka owłosione.

Liście do 15 cm długości, wąskolancetowate, oba końce długo zaostrzone, brzeg silnie podwinięty; górna strona z wgłębionym nerwem środkowym, ciemnozielona, początkowo szaro owłosiona, łysiejąca; dolna strona z silnie wystającym nerwem środkowym, gęsto szaro lub biało kutnerowata.

Ogonek liściowy 5 mm długości, przylegająco owłosiony. Przylistki bardzo małe, a w ogóle rzadko obecne. Kotki na krótkich szypułach, podługo-wato-walcowate, odstające poziomo albo odgięte ku dołowi.

Męska kotka do 2,5 cm długości, nitki pręcików nagie, w dolnej połowie zrośnięte, w górnej wolne; żeńskie kotki 3-5 cm długości, zalążnia na trzoneczku, jajo-wato-stożkowata, naga, szyjka długa, ze znamieniem wystającym ponad przysadkę. Przysadka jednobarwna, jasnobłoniasta, naga, lekko falista, jej przedni brzeg z nielicznymi włoskami.

Siedlisko: Od niżu do subalpejskich aluwiów rzecznych.

Rozmieszczenie: Europa Środkowa i Południowa. Od Hiszpanii na wschód aż do gór Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce nad potokami w Karpatach.

Okres kwitnienia: Od marca do maja, równocześnie z listnieniem.

Uwagi ogólne: Na kamieńcach i żwirowiskach potoków i górskich odcinków rzek w Alpach i Karpatach wierzba siwa tworzy razem z wierzbami purpurową i wawrzynkową oraz z wrześnią pobrzeżną i trzcinnikiem szuwarowym, charakterystyczny zespół Myricario-Salicetum incanae jako pionierskie zbiorowisko zaroślowe.

Podobne prace

Do góry