Ocena brak

Wierzba czarniawa alpejska

Autor /Leonid Dodano /13.02.2012

 

Wygląd: Krzew rzadko ponad 2 m wysoki, prosto wzniesiony, luźno rozgałęziony; najmłodsze pędy początkowo puszyste, łysiejące, w lecie często czerwone; zeszłoroczne długopędy ciemnopurpurowe do głęboko czarnych, silnie lśniące, gładkie, nagie, z białymi brodawkami korkowymi, gałęzie wieloletnie z cienką, jasnoszarą korą. Okorowane drewno 2- do 4-letnich gałązek z krótkimi listewkami do 5 mm długości.

Liście przeważnie eliptyczne, mniej zmienne niż u podstawowej formy gatunku, krótko zaostrzone, na brzegu wyraźnie piłkowane, obustronnie nagie! Górna powierzchnia ciemnozielona, silnie lśniąca, dolna z szarozieloną powłoką woskową, wierzchołek czysto zielony, sieć nerwów wystajaca, często ciemna.

Ogonek liściowy 1 cm długości, na górnej stronie lekko puszysty; przylistki dobrze wykształcone, sercowate do nerkowatych z gruczołowatymi ząbkami. Przy suszeniu gałązki stają się podłużnie bruzd-kowane, a liście przeważnie czernieją. Kotki na szypułach, mniejsze niż u formy typowej, 8-15 mm długości.

Męskie kotki z bardzo długimi, nagimi nitkami pręcików, żeńskie z nagimi, jajowato-stożkowatymi zalążniami na wyraźnych trzoneczkach, szyjka oddzielona, rozgałęzienia znamion rozchylone w górę. Przysadka dwubarwna, nasada jasna, przednia część brunatna, długa, gęsto owłosiona, wierzchołek brodaty. Gruczoł miodnikowy mały.

Siedlisko: Gatunek subalpejsko-alpejski, od 1550 do 2100 m n.p.m., na aluwiach rzecznych, na przedpolach lodowców, rumoszu morenowym, przeważnie na podłożu krzemianowym.

Rozmieszczenie: Wewnętrzne łańcuchy Alp.

Okres kwitnienia: Czerwiec, razem z listnieniem.

Podobne prace

Do góry