Ocena brak

Wierzba biała

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Krzew lub drzewo do 20 m wysokości o spękanej korze. Korona silnie rozgałęziona, zwykle z prosto wzniesionymi gałęziami, które jednak z wiekiem mogą się zwieszać; młode gałązki zwykle czerwonobrunatne. Lancetowate, na obu końcach zwężające się liście, do 10 cm długości i do 2 cm szerokości, na brzegu drobno, gruczołkowato piłkowane, pod spodem zawsze gęsto jedwabiście owłosione, z wierzchu - tylko za młodu, później łysiejące; poruszane wiatrem liście błyszczą srebrzyście. Kotki prosto wzniesione ku górze, do 7 cm długości, smukłe i cylindryczne (u bardzo podobnej wierzby kruchej, Salix fragilis, są grubo walcowate i mają do 5 cm długości). Roślina dwupienna.

Siedlisko: Brzegi rzek i jezior, skraj lasu, lasy łęgowe, łąki; najchętniej na niżu.

Rozmieszczenie: Europa Środkowa i Południowa, na północy częściowo zadomowiona; w Polsce bardzo pospolita. Szybko rosnące wierzby białe dzisiaj często zajmują narażone na zalewanie siedliska dawnych lasów łęgowych.

Okres kwitnienia: Od kwietnia do maja.  

Substancje zawarte w roślinie: glikozyd salicy-na, salichrozyd, salikortyna, 10% garbników żywice, szczawiany, enzym salikaza.

Zastosowanie i działanie: Uśmierza ból i obniża gorączkę; szczególnie przy chorobach reumatycznych i bólach newralgicznych.

Przyrządzanie i stosowanie: Kora (Cortex Sali cis): 1 LH jako zimny wyciąg i następnie zagotować. WLH: Salix alba (świeża kora); spagyrik.

Termin zbioru: Od marca do lipca.

Podobne prace

Do góry