Ocena brak

WIERSZ

Autor /Bolebor Dodano /23.04.2012

Krótki utwór poetycki; w l.mn. poezja; wers, linijka, odcinek metryczny utworu poetyckiego; linijka, rządek pisma a. druku; z łac. versus 'bruzda; rząd, linia, wiersz'.

Cokolwiek próbowałem powiedzieć, stawało się wierszem, łac. quidquid tentabam dicere, versus erat, z Tristii, 4,10,26, Owidiusza. Czytać między wierszami odgadywać ukryty sens jakiegoś tekstu pisanego a. drukowanego, dorozumiewać się zawoalowanych aluzji autora.

Wiersz biały metryczny, miarowy, ale pozbawiony rymów, bezrymowy. Wiersz karmelkowy gatunek anonimowego wierszopisarstwa amatorskiego, uprawianego zwł. w 2. poł. XIX w.; najczęściej żartobliwy dwuwiersz wydrukowany na papierku, w który zawijano cukierek.

Z serca pożytek niewielki,

Więc mam w zapasie karmelki

Dla dam.

A. Asnyk, Karmelkowy wiersz, 22-24.

Wiersz o chlebowym stole a. Wiersz o zachowaniu się przy stole, napisany na przełomie XIV i XV w. przez jakiegoś Słotę czy Złotę, żaka lub dworzanina krakowskiego, najstarszy polski zabytek poezji świeckiej, pierwszy polski wiersz o etykiecie (savoir vivre) i pierwszy w Słowiańszczyźnie utwór chwalący kobiety.

A mnogi idzie za stół,

Siędzie za nim jako wół,

Jakoby w ziemię wetknął kół! [...]

A pełną misę nadrobi

Jako on, có motyką robi;

Sięga w misę prze drugiego,

Szukaję kęsa lubego:

Niędostojen nic dobrego! [...]

Lecz rycerz albo panosza

Czci żeńską twarz: toć przysłusza!

19—21, 30-34, 41-42; niedostojen - 'niegodny'; przysłusza - 'godzi się, należy'.

Wiersz sztambuchowy, wpisywany do „pamiętnika"; zob. Bobrowa ( W pamiętniku Zofii Bobrówny); Sztambuch.

Podobne prace

Do góry