Ocena brak

Wiek przedszkolny – zagrożenia rozwoju - Wyobraźnia

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Dziecko przeprowadzając nieudane próby zawłaszczenia przedmiotów i przestrzeni odkrywa, że to jego rodzic jest tym, kto panuje nad nimi. To odkrycie owocuje przekonaniem, że atak na przynależne dorosłemu rzeczy jest w rzeczy samej atakiem na niego samego, a to powinno prowadzić do wycofania swojego zaangażowania z tej przestrzeni i przesunięcia go na inne. Taką przestrzenią w wieku przedszkolnym jest własna wyobraźnia. Niedoskonałość form myślenia dziecięcego prowadzi nie­rzadko do wytworzenia wyobrażeń znacznie odległych od tego, jak wygląda i czym jest dany przedmiot.

Swobodny rozwój wyobrażeń spowodowany jest posiadaną przez dziecko umiejętnością uzupełniania niedostępnych za pomocą zmysłów i władz rozumu interesujących je aspektów przedmiotów. J. Piaget (1966, s. 32) zwraca uwagę, że powstające w tym wieku fantazje są wyrazem „pomieszania, czy też braku roz­działu między światem wewnętrz­nym, czy subiektywnym, a światem fizycznym” i że w początkowym okresie wieku przedszkolnego są „to obrazy, za­zwyczaj trochę straszne, przesyłane przez nocne światła (księżyc, latarnie), czy samo powie­trze, a napawające niepokojem ”, a później mimo, że trak­towane są już jako pocho­dzące od nas samych „ ... i tak są to nadal obrazy, które znajdują się w głowie, kiedy się czuwa, a wycho­dzą, by się położyć na łóżku, czy w pokoju, kiedy się za­sypia”.

Do góry