Ocena brak

Wiek przedszkolny – zagrożenia rozwoju - W kierunku przezwyciężenia zagrożeń

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Dwie związane ze sobą siły zdolne są powstrzymać niepohamowany rozwój inicjatywy dziecka. Są to miłość do opiekuna i prawo, które on stanowi. Dziecko zanurzając się w świat wyobraźni jest w stanie przypomnieć sobie samodzielnie wiele rzeczy ze świata realnego. Może przypomnieć sobie jednak tylko to, co zostawiło w jego pamięci silny ślad. Mało utrwalony, niepewny stosunek dziecka do świata, powoduje, że w sytuacji, gdy zaanga­żuje się ono w zgłębianie jego zjawisk, a nie wytworzyło jeszcze nawyku pytania innych w sytuacji niewiedzy, dochodzi do uwolnienia swobody fantazjowania. Pytania kierowane do dorosłego, stosunek do treści otrzymanej od niego odpowiedzi, wiara w dobre intencje dorosłego to wszystko stanowi przejaw szczególnego znaczenia, jakie dla dziecka ma jego społeczna sytuacja.

Miłość i uwewnętrznione prawo nie dopuszczają do rozerwania związków świata realnego i wyobraźni. Ze względu na motywy miłości i w zgodzie z prawem będą dokonywały się powroty dziecka do realności, będą do niej przenoszone te produkty pracy jego wyobraźni, które przeżyte, zapamiętane i włączone w strukturę pamięci wprowadzają do rzeczywistości nie tylko możliwe do zaakceptowania przez innych innowacje, ale i innowacje dobre dla innych.

Do głównych czynników uwikłanych więc w kształtowanie się form obrony przed nadmierną inicjatywą prowadzącą do swobody fantazjowania należy zaliczyć w tym wieku przede wszystkim: (1) miłość do opiekuna i wszystkiego tego, z czym związane jest jego życie, (2) skłonność do poszukiwania takiej formy dla realizacji własnej inicjatywy, aby odegrać u boku dorosłego i w jego świecie znaczącą rolę. Oba zjawiska związane są z jakością dotychczasowych przeżyć dziecka w świecie realnym. Deficyty w zakresie doświadczeń w obcowaniu ze światem i w zakresie dowolności przywoływania jego wspomnień mogą powodować, że dziecko nie przypomni sobie - zanim fantazja zacznie fałszować jego obraz - tego, jaki ten świat jest rzeczywiście.

Do góry