Ocena brak

Wiek przedszkolny – zagrożenia rozwoju - Pragnienia, zazdrość i rywalizacja

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

W wieku przedszkolnym wyraźny jest wzrost zainteresowania współzawodnictwem, obsta­wanie przy „swoim”, przyjemność zdobywania. Inicjatywa tego wieku przynosi ze sobą rywalizację z tymi, którzy wydają się lepsi. Ci właśnie i rzeczy, które do nich należą, stają się obiektami szczególnej zazdrości. Dziecko jest przekonane, że to właśnie w przynależnych im przedmiotach kryje się przyczyna ich mocy. W tym wieku więc pragnienia dziecka związane są przede wszystkim z przedmiotami świata dorosłych. To, że dorosły ich tak strzeże, i że ich brak powoduje w nim tak dotkliwy stan niezaspokojenia prowadzi dziecko nierzadko do przekonania, że to w ich posiadaniu tkwi tajemnica mocy.

Z tej perspektywy pozycja dorosłego otoczonego obfitością przedmiotów staje się szczególnie warta ataków. Zazdrość i chęć rywalizacji stanowią częste motywy „ataku” na jednego z rodziców, a nieunikniona i konieczna porażka prowadzi do powstania po­czucia winy. Dla dziecka w tym wieku jego ro­dzice stanowią wzór mocy i piękna. Dziecko identyfikuje się z owym wzorem doświad­czając równocześnie wzrostu własnej mocy, jak i poczucia „nieprawnego” pozbawiania mocy osoby znaczącej. Konflikt między marzeniem o własnej wiel­kości a chęcią pozbawienia kochanych osób tej wielkości stanowi centralny problem wieku przedszkolnego. Próby realizacji w rzeczywistości pragnienia posiadania mocy drogą „grabieży” skazane są na niepowodzenie. Dziecko przeprowadza bowiem atak na pozycję, którą zajmują dorośli. Na pozycję tych, którzy dzięki sile ciała i umysłu uzyskali już dawno prawo do jej zajmowania. Dziecko próbuje zrealizować swoje pragnienia idąc „na skróty”.

Nie umiejąc panować nad swoimi pragnieniami i nie umiejąc dokonać racjonalnej oceny sił rzuca się w przestrzeń uporządkowaną prawami dorosłych, próbując zdobyć dla siebie to, czego pragnie. Nie zdaje sobie sprawy, że przestrzeń, w którą wtargnęło jest uregulowana, a każda rzecz, której zapragnie ma swoje przeznaczenie. Dowiaduje się tego w sposób szczególnie dotkliwy - kiedy doświadcza ograniczeń dostępności przedmiotów swoich pragnień, czy to poprzez konfrontację z regułami świata fizycznego – nie można, czy to poprzez konfrontację z regułami świata społecznego – nie wolno, nie wypada.

Do góry