Ocena brak

Widłak goździsty

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Bylina o długich, czołgających się, rozgałęzionych pędach, gęsto okrytych równowąskimi liśćmi. Pędy półwzniesione kończą się zwykle dwoma kłosami ze sporofilami. Widłak rośnie w Europie od ery paleozoicznej. Jest wskaźnikiem podłoża zakwaszonego i wilgotnego. Znajduje się go w ściółce leśnej, na wrzosowiskach i torfowiskach. W Polsce jest pod ochroną. Wolno zbierać tylko kłosy zarodnikowe.

W zbieranych kłosach zarodnikowych są zarodniki (Sporae Lycopodii): likopodium. Dojrzałe zarodniki zbiera się do woreczka płóciennego; można również ścinać całe kłosy i wysypywać z nich zarodniki po dojrzeniu. Trzeba uważać, aby nie uszkodzić innych części rośliny. Zarodniki zawierają do 50% tłuszczów, kwasy organiczne, cukry i alkaloidy. Są używane jako zasypka na rany, wypryski, spękania skóry oraz w razie świądu u dzieci. Pudrem tym przesypuje się pigułki. W przypadku chorób wątroby i dróg moczowych zaleca się przyjmować likopodium w dawce 1-3 g trzy razy dziennie. W ten sam sposób można leczyć choroby żołądkowo-jelitowe, nerkowe, a nawet nerwowe. Pęd widłaka jest trujący.

Zarodniki z dodatkiem barwnika służą do wykrywania odcisków palców. Są łatwopalne i wybuchowe, co wykorzystuje się w pirotechnice. W metalurgii używa się ich do wysypywania form odlewniczych.

Zbiór zarodników:

VII-VIII

Podobne prace

Do góry