Ocena brak

Wiąz pospolity, wiąz polny

Autor /Apolinary Dodano /02.02.2012

 

Wygląd; Drzewo zrzucające liście na zimę, o wysokości do około 30 metrów. Korona wie-lopostaciowa - u formy typowej zwykle wysoko sklepiona, ale przy tym wąska, Konary stosunkowo krótkie, mocne, odstające prawie poziomo. Gałęzie na nich raczej niejednolite; boczne niekiedy przegięte i wiszące.

Kora brunatnoszara, z długimi dość głębokimi bruzdami i wygarbionymi listwami, Pędy cienkie, gładkie, lekko błyszczące, brunatnoczer-wone lub ciemnoczerwone, Pączki owalne, spiczaste i tylko na szczycie nieco owłosione, poza tym błyszczące, czerwonobrunatne. Liście o długości 6-10 cm i szerokości 5-8 cm, przybierają rozmaite, zmienne kształty, choć przewaznie są odwrotnie jajowate lub podłużne, z wydłużonym wąskim wierzchołem.

Brzeg liścia jest niewyraźnie po dwójnie piłkowany albo tylko karbowany, z ma łymi, skierowanymi ku szczytowi ząbkami. Górna powierzchnia liścia zwykle błyszcząca i ciemnozielona, a dolna - jaśniejsza i z wyraź-nymi, pęczkami aksamitnych włosków w kątach większych nerwów, a poza tym naga. Owoce odwrotnie jajowate lub podłużne; orzeszek wyraźnie powyżej środka.

Siedlisko: Wiąz poiny wybiera wilgotne gleby przemywne, często także zalewane, o odczynie zasadowym, bogate w związki pokarmowe.

Występowanie. Często spotykany, przede wszystkim w dolinach wielkich rzek europejskich, me występuje jednak w północno-zachodniej części Europy Środkowej, a w górach najwyżej do 600 m n.p.m,

Okres kwitnienia: Marzec.

Uwagi ogólne; Wiąz polny należy do najpospolitszych wiązów. Jego liście przypominają nieco liście grabu, jednak w każdym przypadku typowa dla rodzaju Umus skośna, asymetryczna nasada liścia daje się łatwo rozpoznać. Wiązy polne w ostatnich dziesiątkach lat padły niestety w dużej mierze ofiarą choroby wiązowej, która w ciągu krótkiego czasu powoduj obumieranie nawet wyrośniętych drzew.

Przyczyną obumierania wiązów jest szkodliwy grzyb, przenoszony na zdrowe drzewa przez korniki. Na całym świecie czynione są starania o wynalezienie metod zwalczania tej zarazy grzybowej, która po raz pierwszy wystąpiła na przełomie wieków w Holandii, Wszystkie wiązy są na nią podatne, istnieją jednak pewne różnice jeśli chodzi o stopień odporności. Wiązy rosnące pojedynczo są rzadziej i słabiej atakowane niż występujące w zwartych drzewostanach.

Gatunek pokrewny:

Wiąz holenderski (Ulmus x hol/andica) jest mieszańcem wiązu górskiego i wielopostaciowego wiązu polnego. Jego różne odmiany są często sadzone jako drzewo parkowe lub uliczne. Drewno wiązowe - dawniej ze względu na dużą odporność na zginanie bardzo poszukiwane - dzisiaj nie jest tak wysoko cenione jako drewno użytkowe. W wielu wyrobach elementy sporządzane dawniej z wiązu, zostały zastąpione przez inne tworzywa,

Podobne prace

Do góry