Ocena brak

Wiatr - Kierunek wiatru

Autor /obelix Dodano /30.09.2011

Kierunek wiatru wyrażamy w całkowitych dziesiątkach stopni kąta, o który kierunek wiatru jest odchylony od południka geograficznego (od północy geograficznej), stosując 36-kierunkowa skale. Nazywamy ją roza wiatrów.

Cisze notujemy literą C. Wyniki pomiarów zaokrąglamy następująco: gdy nadwyżka ponad pełną dziesiątkę wynosi 1-4o odrzucamy ją, gdy zaś wynosi ona 5-9o notujemy liczbę dziesiątek bezpośrednio większa od wyniku pomiaru. Gdy kierunek wiatru mierzymy wiatromierzem Wilda lub oceniamy na podstawie reakcji niektórych przedmiotów na wiatr, określamy je na podstawie 16-kierunkowej rozy wiatrów.

W symbolach nazw kierunków wiatru należy ściśle zachowywać kolejność liter: w symbolach 2-literowych kierunków bliższych północy na pierwszym miejscu znajduje się litera N, bliższych południa S. Symbole 3-literowe powstają przez umieszczenie przed 2-lite rowymi symbolu najbliższego kierunku głównego: N, E, S, W.

Wiatr zmienny Jeżeli podczas obserwacji kierunek wiatru zmienia się tak czesto, że nie można go uśrednic, zapisujemy kierunek przeważający. Gdy nawet w przybliżeniu nie można określić kierunku przeważającego, tzn. Występuje wiatr zmienny, wtedy notujemy dwie liczby klucza oznaczające kierunek wiatru: u góry 99 i pod nią liczbę odpowiadającą kierunkowi, który wystapił podczas obserwacji jako ostatni. Liczbę 99 podajemy w depeszy synoptycznej, drugą zaś wykorzystujemy do celów wymagających podania konkretnego kierunku wiatru, np. w Miesiecznym wykazie spostrzeżeń meteorologicznych, w maszynowym przetwarzaniu danych, w opracowaniach klimatologicznych itd. Prędkość wiatru zapisujemy ją w całkowitych metrach na sekundę. Prędkości mniejsze od 10 m/s podajemy bez zera na początku, np. 4 (nie 04), ciszę notujemy liczbą 0.

Poryw wiatru jest to nagły wzrost jego prędkości przewyższający co najmniej o 5 m/s średnia prędkość wiatru za ostatnie 10 min i trwający nie dłużej niż 2 min. Jeżeli w czasie dokonywania pomiaru prędkości wiatru wieje wiatr porywisty, to oprócz prędkości średniej zapisujemy również maksymalny poryw, tj. największa chwilowa prędkość wiatru za 10-minutowy czas trwania obserwacji, bez względu na wielkość porywu. Jeżeli w tym czasie porywy nie występują, przeznaczone dla nich miejsce pozostaje puste.

W ogródku meteorologicznym przyrzady do pomiaru wiatru ustawia sie od strony północnej. Wyjątkowo, w przypadku braku warunków do lepszego rozwiązania, przyrząd można ustawić na dachu budynku, umieszczając go na wysokości co najmniej 6 m. nad dachem i z dala od kominów.

W miejscu odległym od wysokich przedmiotów co najmniej o 10-krotna ich wysokość przyrząd umieszczamy na wysokości 10 m. nad gruntem; w mniej korzystnych warunkach otoczenia - odpowiednio wyżej. Wysokość umieszczenia przyrządu zawsze powinna przewyższać pobliskie budynki i inne wysokie przedmioty przynajmniej o 6 m.

Stosuje się słupy (maszty) kratowe z metalu, żelbetowe oraz rurowe. Słupy lżejsze trzeba usztywniać odciągaczami, ktore powinny być stale napięte, co regulujemy skręceniem sciągaczy w okresie letnim i rozkręceniem w okresie zimowym. Do słupa powinny być przymocowane włazy. Słup i pionowa część zainstalowanego na nim przyrządu powinna stać pionowo.

Zamocowana na słupie nieruchoma część przyrządu powinna być prawidłowo zorientowana, tzn. jej pręt kierunkowy (lub odpowiadający mu znak) powinien być zwrócony ku północy. Przyrząd orientujemy podczas instalowania go, przy czym wykonamy to najdokladniej posługując się linią południka. Trzeba wyznaczyć ją osobno dla każdego wiatromierza (anemografu).

W celu wytyczenia linii południowej obliczamy na ktorą godzinę i minutę czasu, według którego idzie zegarek obserwatora, przypada prawdziwe południe słoneczne. Z zegarkiem i uprzednio przygotowanym palem stajemy na cieniu słupa ustawionego pionowo i w momencie prawdziwego południa wbijamy w ziemie pal pośrodku jego szerokości. Linia południkowa przechodzi przez środki cienia i pala. Na jej przedlużeniu z południowej strony słupa wbijamy drugi pal.

W celu zorientowania przyrzadu stajemy na linii południkowej przy palu z południowej strony słupa. Pionowa część przyrządu powinna zasłaniać jego pręt kierunkowy.

Prowizorycznie przyrząd można zorientować posługując się polowym kompasem lub busolą i uwzgledniając zbocze igły magnetycznej. Szkolne kompasy są nieprzydatne.

Przyrząd umieszczony na słupie należy uziemić w celu zabezpieczenia się przed skutkami wyładowań atmosferycznych podczas burzy. Uziemienia wykonują zaklady mające wymagane uprawnienia.

Wiatromierz Wilda Wiatromierz Wilda należy do najprostszych przyrządów służących do pomiaru kierunków i predkości wiatru. Chwilowe położenie jego wskażników odpowiadają chwilowym kierunkom i prędkościom wiatru. Dla uzyskania średnich wartości za przyjęty czas obserwator ustala wzrokowo średnie położenie wskażników przyrządu.

Podobne prace

Do góry