Ocena brak

Węzeł zatokowo-przedsionkowy

Autor /ashley Dodano /18.01.2012

Węzeł zatokowo-przedsionkowy (nodus sinu-atrialis) otrzymał swą nazwę, ponieważ leży na granicy pierwotnej starej zatoki żylnej (zatoki żył głównych) a właściwego przedsionka prawego i ponieważ jego włókna mięśniowe jak węzeł splecione są z sobą. Dawniej miał on nazwę węzła Keith-Flacka, którzy to uczeni pierwsi °onaleźli g0 w r. 1907.

Węzeł zatokowo-przedsionkowy' ma kształt nieregularny, nieraz nieco wrzecionowaty, swą poszerzoną częścią głowową podkowiasto obejmuje brzeg przedni J-^ia ż. głównej górnej.

Węzeł ten powstał, zachowała się tylko część górna, z której bodźce najkorzystniej mogą się rozchodzić. Drogami rozproszonymi w ścianie przedsionka (może nerwowymi) kierują się one dalej do węzła przedsionkowo-komorowego. Długość tego węzła dochodzi do 3 cm. Największa grubość nie przekracza 2 mm. Szerokość jest bardzo zmienna i w najszerszym miejscu mierzy nie więcej niż 3 lub 4 mm. Część głowowa węzła leży podnasierdziowo, położona jest więc powierzchownie w ścianie przedsionka.

Koniec ramienia prawego zbliża się natomiast do wsierdzia. Węzeł zatokowo-przed-sionkowy jest stosunkowo znacznie dłuższy u niższych kręgowców i niektórych ssaków, u których może zstępować aż do ujścia ż. głównej dolnej.

Podobne prace

Do góry