Ocena brak

Węgorz europejski

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: wężowate ciało o śluzowatej skórze, w której bardzo głęboko osadzone są drobne podłużnoowalne łuski. Płetwy grzbietowa, ogonowa i odbytowa są ze sobą połączone w jeden ciągły fałd płetwowy. Brak płetw brzusznych.  

Ubarwienie: węgorz żółty - grzbiet oliwkowo- lub szarobrązowy, brzuch żółty; węgorz srebrzysty (po osiągnięciu dojrzałości płciowej) - grzbiet ciemnoszarozielony, boki i brzuch silnie srebrzyście lśniące.

Długość: samce do 51 cm, samice do 150 cm.

Występowanie: zlewisko pn. Atlantyku. Obecnie dzięki zarybieniom jest rozmieszczony szerzej niż kiedyś (np. w dorzeczu Dunaju).

Tryb życia: ryba dwuśrodowiskowa, wędrowna, katadromiczna, tzn. ciągnąca na tarło z wód słodkich do morza. Po 4-10 latach pobytu w rzekach i jeziorach (węgorz żółty) rozpoczynają wędrówkę na przełomie sierpnia i września (węgorz srebrzysty).

Rozród: tarliska znajdują się w Morzu Sargas-sowym na znacznych głębokościach. Tarło odbywa się na wiosnę, mniej więcej półtora roku po rozpoczęciu wędrówki; tarlaki giną po złożeniu ikry. Z Golfstromem przezroczyste, przypominające kształtem liść wierzby larwy (lep-tocefale) unoszone są na wschód i w trzecim roku życia docierają do wybrzeży europejskich (węgorz szklisty). Jako tzw. węgorze wstępujące ciągną blisko brzegów w górę rzek. Samce pozostają w odcinkach przejściowych lub powracają do wód słonych, samice docierają daleko w górę biegu rzek.

Pokarm: małe mięczaki, skorupiaki, niewielkie ryby i żaby.

Podobne prace

Do góry