Ocena brak

WDZYDZE KISZEWSKIE

Autor /grapcio Dodano /24.01.2013

Wieś turystyczna na pd. Kaszub, nad jez. Gołuń (wsch. odnogą jez. Wdzydze, zwanego Morzem Kaszubskim), 17 km na pd. od Kościerzyny.
W XVII w. mała osada rybacka. Rozwinęła się jako letnisko na pocz. XX w. dzięki Teodorze i Izydorowi Gulgowskim. W 1906 nabywszy XVIII-wieczną chałupę (checz) miejscowego gbura utworzyli pierwsze w Polsce muzeum etnograficzne. Przyczynili się także do ożywienia na Kaszubach arty­stycznego hafciarstwa, plecionkarstwa i ceramiki, tworząc tzw. szkołę wdzydzką. W 1932 chałupa muzealna wraz z nagroma-dzonymi zbiorami etnograficznymi spaliła się podczas pożaru wsi. Dzięki staraniom Teodory w 1934 zrekonstruowano spaloną checz i rozpoczęto gromadzenie zbiorów. W 1950 Muzeum Pomorskie utworzyło we Wdzydzach swój oddział, a w 1970 powołano Kaszubski Park Etnograficzny. Od tego rozpoczęła się planowa na dużą skalę rozbudowa muzeum.
Obecny kształt muzeum jest rozwinięciem idei Gulgowskich. Na 21 ha wyznaczono cztery sektory: trzy odpowiadające pół­nocnej, środkowej i południowej części Kaszub oraz jeden poświęcony Kociewiu. Docelowo ma stanąć tu ponad 80 obiektów. Z istniejących wymienić należy: obiekty mieszkalne, wiejską szkołę, XVIII-wieczny kościółek oraz dwa wiatraki typu „koźlak" i „holender". Na potrzeby muzeum pracuje zabytkowy tartak. W 1993, utworzono eks­pozycję rzeźby i inscenizacje z kamienia.

Podobne prace

Do góry