Ocena brak

Wczesne dzieciństwo - drugi i trzeci rok życia dziecka - Postęp w zakresie motoryki i rozwój mowy

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Po pierwszym roku życia następuje dalszy intensywny rozwój, dziecko jest większe i silniejsze. Przełomowym wydarzeniem w pierwszych miesiącach drugiego roku jest opanowanie umiejętności stania i chodzenia. Odtąd dziecko potrafi przemieszczać się znacznie szybciej i sprawniej, znacznie większa przestrzeń fizyczna własnego domu staje się mu dostępna, a wypełniające tę przestrzeń przedmioty stają się osiągalne. W związku z rozwojem ciała, przyrostem mięśni i wydłużaniem się kości dziecko jest silniejsze niż wcześniej, a jego ruchy stają się bardziej precyzyjne.

Dziecko jest w stanie usłyszeć i wyodrębnić, a w większości przypadków także wypowiedzieć coraz większą liczbę słów, zaczyna rozumieć i używać ze zrozumieniem dźwięki ludzkiej mowy. Mowa pozwala dziecku skuteczniej, bardziej precyzyjnie komunikować własne potrzeby, a co za tym idzie staje się istotnym środkiem kontroli społecznej, pozwala bowiem wpływać na postępowanie innych. Najbardziej chyba doniosły postęp będący następstwem rozwoju mowy dotyczy przemian w obrębie świadomości dziecka, w związku z możliwością uogólniania treści własnych wcześniejszych doświadczeń. Dzięki temu spostrzegany przez nie świat zaczyna być światem przedmiotów, czynności i zjawisk rozpoznawanych jako sensowne, a na dodatek wyzwalających w dziecku związane z ich sensem emocje. Kubek nie tylko wabi swym kolorem, ale dziecko pragnie się z niego napić, widząc długopis czy ołówek chce pisać, spostrzeżona przez nie piłka wyzwala w nim chęć pokulania, kopnięcia lub rzucenia, a widok huśtawki na placu zabaw budzi nieodpartą chęć pohuśtania się na niej. Mowa pozwala również lepiej różnicować elementy świata - inaczej wygląda widelec, a inaczej łyżka i dziecko orientuje się w odmiennym sposobie ich użycia, podobnie ma się rzecz z długopisem, kredką i pędzelkiem czy też z różnymi częściami garderoby.

Świat ludzi i przedmiotów spostrzegany jest ortoskopicznie, tj. z zachowaniem stałości wielkości, kształtu czy barwy, dzięki czemu widziany jest bardziej obiektywnie, np. dorosły człowiek oglądany z pewnej odległości zachowuje nadal w oczach dziecka swój ludzki rozmiar, a przestrzeń domu, meble czy ulubione zabawki mają niezmienny kształt, niezależnie od tego, z której strony i pod jakim kątem dziecko na nie spogląda. W związku z tym postępem w zakresie spostrzegania dziecko lepiej uzmysławia sobie ogrom różnic między nim a dorosłymi.

Postęp motoryczny i poznawczy sprawia, że dziecko staje się równocześnie gotowe do opanowywania całego szeregu umiejętności społecznych związanych np. z samodzielnym jedzeniem przy pomocy sztućców, myciem i ubieraniem się, zakładaniem butów czy sprzątaniem po sobie, ma więc szansę stawać się znacznie bardziej samodzielne w zaspokajaniu swych codziennych życiowych potrzeb niż w okresie wczesniejszym.

Podobne prace

Do góry