Ocena brak

Wczesne dzieciństwo - drugi i trzeci rok życia dziecka - Koordynacja własnej woli i woli innych ludzi

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Kluczowe psychospołeczne kompetencje umysłu ogniskują się w tej fazie wokół problemu wyrażania własnej woli, możliwości realizowania jej poprzez działanie i związanych z tym konsekwencji społecznych. Dotyczą również uwzględniania woli innych osób, brania jej pod uwagę oraz koordynacji własnych działań i własnej woli z działaniami i wolą innych.

Sposób osiągania przez rodziców zamierzonych celów dotyczących zachowania dziecka zdaje się mieć tutaj niekwestionowane znaczenie. Wspieranie woli dziecka poprzez stwarzanie mu sposobności do dokonywania samodzielnych wyborów i respektowanie jego woli, gdy to możliwe i społecznie sensowne pozwala dziecku rozwijać własną indywidualność wyrażającą się w wolnym, swobodnym wyborze. Musimy jednak pamiętać, że wiele codziennych czynności takich jak jedzenie, ubieranie się czy mycie zębów jawi się początkowo jako skomplikowane i bardzo trudne. Prezentowanie dziecku w prosty i przejrzysty sposób trudnych dla niego wzorów, najlepiej poprzez własną obecność i zachowanie się rodzica w określony sposób w konkretnej sytuacji stwarza dziecku sposobność do naśladowania wzoru - z powodzeniem posługiwania się sztućcami, wkładania ręki we właściwy rękaw, zapinania guzików czy nakładania właściwego buta na właściwą nogę. W efekcie można spodziewać się u dziecka rozwoju poczucia autonomii i pewności siebie, wynikającego z rodzącego się przeświadczenia, że można odnaleźć się w wielu trudnych sytuacjach i dać sobie radę. Wszystko to obok łagodnego, choć stanowczego tłumaczenie dziecku sensu naszych nakazów i zakazów prowadzić może do harmonijnego, i elastycznego włączania go w system norm życia rodzinnego.

Zjawisko coraz bardziej aktywnego, a przy tym względnie bezkonfliktowego udziału dziecka w życiu rodziny Erik H. Erikson określa mianem wzajemnej regulacji na dużą skalę. Owocuje ona wytworzeniem się w umyśle dziecka przeświadczenia, iż jego wola jest zasadniczo dobrą wolą, wolą, która prowadzić może raczej do udzielającego się jemu i innym dobrego samopoczucia, niż do konfliktu i napięcia. W omawianym tu zjawisku doszukiwać się można genezy późniejszej gotowości człowieka do współpracy i łatwości uzyskiwania osobistej satysfakcji w sytuacjach koordynacji interesów czy potrzeb różnych osób.

Warto w tym miejscu zauważyć, że czytelne określenie dziecku granic tego, na co może sobie pozwolić oraz konsekwentne nakłanianie go do respektowania zakazów czy wyjaśnianie mu ich sensu, wreszcie dawanie wsparcia w trudnościach, daje mu sposobność lepszego radzenia sobie z własną frustracją, szczególnie w sytuacjach, gdy własne pragnienia muszą pozostać niezaspokojone. Powyższa kompetencja dotycząca kontroli emocji stanowi podstawę późniejszej gotowości do ponoszenia pewnych wyrzeczeń i uwzględniania woli innych osób, również wtedy, gdy jest ona w konflikcie z naszą własną wolą. Można tu doszukiwać się również genezy dojrzałej tendencji do bycia prawym, praworządnym oraz do wszelkiego ustosunkowania wobec zbiorowych norm czy reguł, których ducha jest się zdolnym pojmować i cenić.

Podobne prace

Do góry