Ocena brak

Wczesna dorosłość: zagrożenia rozwoju - Redefinicja dorosłości

Autor /Horacy123 Dodano /02.07.2011

Samotność, brak intymnej relacji z parterem i nieciekawa lub zbyt wymagająca praca niosą ze sobą jednak „małą stabilizację”. Sztywne przywiązanie do raz podjętych zadań i ról również określa tutaj pewien obszar ryzyka rozwojowego. Na drugim etapie dorosłości, bowiem, Levinson umiejscawia czas podsumowania, rewizji podjętych wyborów i konfrontowania ich z rzeczywistymi możliwościami i planami. Etap ten dotyczy przełomu 30 roku życia. Młody człowiek musi się rozliczyć z dotychczasowych decyzji i podąć nieodwracalną decyzję, w jaki sposób będzie się realizować jako jednostka dorosła. Ryzykiem tej fazy jest rezygnowanie z podjęcia takiego bilansu i kroków zmieniających dotychczasowe niesatysfakcjonujące zobowiązania. W zasadzie jest to najważniejszy moment wczesnej dorosłości, który daje możliwość dokonania ostatnich korekt w planowaniu własnego dorosłego życia.

Zadaniem na ten etap nie jest bowiem stabilizacja za wszelką cenę, ale taka, która pozwala na realizowania indywidualnych pragnień i odzwierciedla realne możliwości. Po ok. 33 roku życia wchodzimy bowiem w ostatnią fazę wczesnej dorosłości, która wiąże się z maksymalnymi wymaganiami płynącymi z podjętych zobowiązań, najtrudniej w takiej sytuacji jest pogodzić ze sobą role społeczne: pracownika, małżonka, rodzica, jeśli nie robimy tego z pełnym przekonaniem i nie stanowią one realizacji naszej wizji siebie.

Podobne prace

Do góry