Ocena brak

Wczesna dorosłość: szanse rozwoju - Solidarność społeczna

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Zdolność do solidaryzowania się z innymi ludźmi łączy w sobie dziecięce poczucie bycia związanym z kimś i dorosłe poczucie moralnej odpo­wiedzialności za los drugiego człowieka. Wynika z rozwoju w obszarze własnej moral­ności, który to wg R. Rorty’ego (1996) dotyczy zdolności „choćby w wyobraźni do identyfi­kowania się z ludźmi, z którymi nie potrafili się identyfikować nasi przodkowie”. To, z kim młody dorosły jest w stanie się solidaryzować określa zakres jego społecznej identyfikacji, określa obszar możliwego zobowiązania, wierności i zaan­gażowania w realizację podzielanych z innymi celów.

Działania młodego dorosłego zorientowane są na uzyskanie prestiżu i osiągnięcie możliwie wysokiej pozycji społecznej. Temu motywowi podporządkowywane są jego umie­jętności, siła i mądrość. Młody dorosły wykazuje szczególną wrażliwość i zdolność do ucze­nia się tego, czego opanowanie pozwala mu osiągnąć społeczne uznanie. Równocześnie w wysiłkach tych czuje osamotnienie, musi poradzić sobie bowiem z większością zadań życiowych przy minimalnym wsparciu i pomocy ze strony innych ludzi.

Duża liczba silniej niż w późniejszych fazach przeżywanych sytuacji stresowych, zwią­zanych z podejmowaniem się rozmaitych ról społecznych, mimo dużej odporności psychicznej młodego dorosłego często prowadzi w tym wieku do różnego rodzaju zaburzeń emocjo­nalnych (za: Bee, 1998).

Podobne prace

Do góry