Ocena brak

Wczesna dorosłość: szanse rozwoju - Izolacja społeczna

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Izolacja to skłonność do wypierania się, ignorowania czy nisz­czenia tych „sił”, których istota wydaje się być dla kogoś niebezpieczna. Bliskość z ludźmi czy ideami nie byłaby jednak tak naprawdę możliwa bez skutecz­nego wyparcia się innego ich układu. Każdy, kto jest pewien swojego „punktu widzenia” może rozsądnie wypierać się innych.

To dojrzałe wyparcie się jest późniejszą rozwojowo formą pochopnych, czę­sto nietrafnych osądów, drastycz­nych rozróżnień pomiędzy tym, co znajome i tym, co obce, których dokonywał dorastający podczas walki o własną tożsamość. E. H. Erikson (1995) zastanawia­jąc się nad społecznym znaczeniem osiągniętej tożsamości charakteryzując wybitne osobowo­ści pisze: „ci wielcy „obdarzeni” są geniuszem. Czę­sto jednak i oni muszą dokonywać zniszczenia, będą więc wydawać się złymi ludźmi tym, których wykluczają i którym zagrażają”.

Podobne prace

Do góry