Ocena brak

WAZOWIE NA TRONIE POLSKIM - Utrata lenna pruskiego (1657)

Autor /Wszeciech Dodano /15.05.2012

 

Aby osłabić Karola Gustawa, Jan Kazimierz zdecydował się podjąć rozmowy z nielojalnym wasalem, Fryderykiem Wilhelmem. Za opuszczenie Szwedów zażądał on jednak zwolnienia z przysięgi lennej i uznania niezależności Prus Książęcych.

Żądania te były następstwem polityki kolejnych władców Polski: Zygmunta Augusta, Stefana Batorego i Zygmunta III, którzy dla doraźnych korzyści politycznych, wzmocnienia własnej pozycji bądź nawet zysków finansowych, wbrew woli sejmów oraz opinii stanów pruskich, zgadzali się na naruszanie warunków traktatu krakowskiego i przejmowanie władzy w Prusach przez kolejnych członków rodu Hohenzollernów, panującego w Brandenburgii. Żądania Fryderyka Wilhelma poparli Habsburgowie, potrzebujący jego głosu jako elektora brandenburskiego na zbliżającej się elekcji cesarskiej.

W Welawie i Bydgoszczy podpisano w 1657 r. traktaty zwalniające Hohenzollernów w Prusach z zależności lennej od Polski i tym samym uznające niezależność Prus Książęcych. W zamian nowy sojusznik zobowiązywał się pomóc Rzeczypospolitej — militarnie i finansowo — w trwającej wojnie.

Decyzja ta wywołała opór ludności pruskiej, która przedkładała prawa obywatelskie przysługujące jej w kraju związanym z Rzecząpospolitą nad silne rządy nowych władców. Opozycja wewnętrzna przeciw oderwaniu od Polski została przez Hohenzollernów złamana dopiero po kilku latach.

Powstanie jednego państwa brandenbursko-pruskiego stało się dla Rzeczypospolitej źródłem narastających w miarę upływu czasu zagrożeń.

Podobne prace

Do góry