Ocena brak

Ważniejsze wnioski z interaktywnej analizy struktury i podmiotowości

Autor /Ferdek Dodano /20.07.2011

1. Wzajemne konstytuowanie struktury i podmiotowości

Podmiotowość nabiera znaczenia w relacjach z zastanym strukturalnym kontekstem w którym zachodzi działanie. Struktura i podmiotowość wzajemnie się konstytuują, są analitycznie nierozdzielne. Nie można badać podmiotowości jednostki bez odniesienia do strukturalnego kontekstu w jakim się znajduje.

2. Względność pojęcia struktury i podmiotowości

Definicja podmiotu i struktury zależy od punktu widzenia badacza. Jednostka, grupa lub organizacja mogą występować równocześnie w roli podmiotu lub struktury (Na przykład rząd jako ośrodek władzy stanowi podmiot polityczny, ale dla poszczególnych członków gabinetu ministrów stanowi strukturę polityczną).

3. Względna stabilność struktur społecznych i politycznych

Struktury społeczne cechuje względna stabilność (długie trwanie). W określonych odcinkach czasu strukturalne podziały ograniczają (rzadziej bezpośrednio narzucają) zakres swobody działania polityków, partii politycznych, ruchów społecznych i innych podmiotów. Tworzą stabilne ramy działania dla aktorów, które muszą być brane przez nich pod uwagę jako prawne i organizacyjne konteksty zachowań. Aktorzy polityczni na ogół nie mogą ich dowolnie zmieniać w wygodny dla siebie sposób (Na przykład system wyborczy stanowi stabilną część kontekstu w jakim przebiega kampania wyborcza.).

4. Dwoistość funkcji struktury

Struktury pełnią równolegle dwie nierozdzielne funkcje. Ograniczają zakres wolności jednostek, ale jednocześnie oferują im szanse realizacji celów (Na przykład szkoły wyższe narzucają studentom określone wzory zachowań i dyscypliny, ale z drugiej strony otwierają możliwości rozwoju i kariery w społeczeństwie).

5. Selektywne działanie struktur względem aktorów

Struktury nie są neutralne wobec podmiotów. Dla jednych stanowią zasoby, dla innych ograniczenia (Większościowy system wyborczy w Wielkiej Brytanii ogranicza dostępu do parlamentu dla małych partii, ale jest pilnie strzeżonym zasobem dla partii największych).

6. Ewolucja strukturalna

Pomimo ewolucji systemów politycznych w stronę większego zakresu wolności, demokracji i partycypacji, różne formy strukturalnego przymusu ograniczające wolności i prawa jednostki są nadal nieodłącznym elementem współczesnej epoki. W niektórych regionach i krajach ludzie mają nadal więcej ograniczeń niż wolności. Jednakże ograniczający wpływ struktur takich jak podziały klasowe, dyskryminacja rasowa, i reżimy autorytarne, podlega osłabieniu, przez co zwiększa się zakres praw i możliwości rozwoju jednostek

Podobne prace

Do góry