Ocena brak

Warzucha lekarska

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Wiecznie zielone, dwu- lub wieloletnie zioło, do 50 cm wysokości, zwykle nieco mięsiste, nagie. Wrzecionowaty, włóknisty korzeń wypuszcza liczne łodygi, również nie kwitnące. Łodygi są podnoszące się lub prosto wzniesione, kanciaste, bruz-dkowane, ulistnione, często rozgałęzione. Liście odziomkowe zebrane w luźne rozetki mają długie ogonki, są nerkowate, z powyginanym brzegiem; liście łodygowe są raczej jajowate ze skąpo grubo ząbkowanym brzegiem, najwyższe obejmują łodygę. Wielkie, białe, pachnące kwiaty są zebrane w luźne, początkowo nieco zwisające, grona na długich szypułkach.

Cztery działki kielicha są wą-skoeliptyczne z białym błoniastym rąbkiem. Cztery płatki korony na trzonkach, podłużne, odwrotnie jajowate; sześć żółtych pręcików. Boczne żyłki listków kwiatowych pozostają wolne albo zbiegają się w sieć po obu stro nach linii środkowej. Luszczynki na odstających szypułkach, jajowate do kulistych, zaokrąglone po obu stronach, z krótką, trwale pozostającą szyjką. Czerwonobrunatne nasiona są okrągławe, nieco ściśnięte.  

Siedlisko: Na wilgotnych zasolonych glebach na wybrzeżu i w głębi lądu, i na glebacłj torfiastych i wapiennych.

Rozmieszczenie: Na wybrzeżach północno-zachodniej Europy oraz w górach.

Okres kwitnienia: Od kwietnia do czerwca, formy górskie - do sierpnia.

Zastosowanie: Świeże liście mają smak ostry podobny do rzodkwi i są używane na surowo z dużą ilością śmietany jako sałatka, gotowane jako jarzyna, a w małych ilościach jako pikantna przyprawa do wszelkiego rodzaju potraw. Dzięki wysokiej zawartości witaminy C warzucha była uważana za skuteczny środek przeciw szkorbutowi; chętnie była stoso wana w kuracjach wiosennych - z nasion wyciskano leczniczą esencję warzuchową.

Podobne prace

Do góry