Ocena brak

Walory ideowe i artystyczne poezji Jana Kasprowicza (akcenty krytyki społecznej w sonetach ,,Z chałupy’’, w chałupie, pytanie o sens istnienia w hymnach ,,Święty mocny Boże’’, ,,Dies irea’’

Autor /Adam555 Dodano /06.05.2011

,,W chałupie ‘’ jest opisem wiejskiej izby zamieszkanej przez dwie samotne kobiety - żyjące w nędzy robotnice.Utwór pozbawiony jest środków stylistycznych, przypomina rejestr inwentarza znajdującego się w izbie.Podmiot liryczny z fotograficzną dokładnością przedstawia szczegóły znajdujące się w chałupie. Autor nie segreguje ich. Nie ujawnia stosunku uczuciowego.Mimo obiektywizmu wiersz jest wyrazem buntu przeciw niesprawiedliwości społecznej.

Szczegóły wymieniane w wierszu (wybite okno, osmolone garnki zgnieciony łokciem ziemniak, miski z niedojedzoną polewką) rażą brzydotą.Szarość przedmiotów określa szarość egzystencji obu kobiet pozbawionych jakiejkolwiek życiowej radości. Ten z pozoru pozbawiony liryzmu wiersz jest namiętnymoskarżeniem niesprawiedliwości.Wyrażając równocześnie współczucie dla cierpienia i nędzy pozbawionych praw.

,, Z chałupy’’ jest to cykl 40 sonetów, w których poeta ukazuje różne aspekty chłopskiego losu.

Sonet 1 ma charakter wstępu do całego cyklu, jest szkisowym opisem typowej wsi nędznej, zapracowanej bez perspektyw na przyszłość.

Został napisany pod wpływem impresjonizmu.

W obrazie wsi dominują kolory szare pęłniące rolę tła. Typowy dla impresjonizmu jest również nastrój łagodnego smutku i melancholji.Poeta kończy sonet zapytaniem o przyszłość polskiej wsi. W pytaniu retorycznym, ,czy przyjdzie czas co łzy te spłoszy’’ zawarte jest współczucie dla cierpienia chłopów. Utwór jest typowym sonetem 14-sto wersowym podzielony na część opisową i refleksyjną.

W sonecie 15 bohaterką jest stara, samotna kobieta, która niedoczekawszy się pomocy z nikąt zamarza na śmierć w polu. Sonet pozbawiony jest części refleksyjnej, jest opisem życia kobiety. Poeta podkreśla zależność między nędzą wsi a jej okrucieństwem. Chłopi wyzbywają się postaw humanitarnych, nie potrafią zdobyć się na pomoc człowiekowi, nie są zdolni do ludzkigo życia.Poeta oskarżając mieszkańców wsi apeluje do całego społeczeństwa o sprawiedliwość.

W sonecie19 stym przedmiotem rozważań jest sytuacja uzdolnonego chłopskiego dziecka. Bohater sonetu zdołał się wyrwać ze swojej wsi i zdobyć wykształcenie. Koszt sukcesu okazał się zbyt wielki chłopiec umiera na suchoty niezdążywszy odmienić jego i rodziców losu.utwór jest protestem przeciw dyskryminacji chłopskich dzieci przeciw bierności i egoizmowi społeczeństwa, które nic dla takich jak bohater nie umie zrobić.

Do góry