Ocena brak

Walory ideowe i artystyczne liryki Słowackiego

Autor /Adam555 Dodano /06.05.2011

Hymn (Bogurodzica)”

Hymn jest gatunkie poetyckim przeznaczonym do wyrażania podniosłych uczuć o charaktetrze zbiorowym. Hymn poświęca się najczęsciej Bogu, świętym lyb ojczyźnie. Taki charakter ma „Hymn” Słowackiego. Na powstanie tego utworu miała wpływ atmosfera powstańczej W-wy. Poeta w apostrofie do Bogurodzicy wyraża radość Polaków i ich nadzieję na zwycięstwo nad zaborcami. Oryginalną cechą tego utworu jest romantyczny entuzjazm. Poeta wierzy że powstanie odbije się szerokim echem w Rosji „Wolności pieniem wzruszę / zimne graniry Newy /i tam są ludzie - i tam maja duszę”. Utwór kończy się poetyckim obrazem Polski - feniksa odradzającego się z popiołów.

Grób Agamemnona” jest fragmentem 8 pieśni z „Podróży do Ziemi Świętej z Neapolu”.Wiersz jest wynikiem podróży do Grecji i natrafienia na wykopalisko mylnie uważane za grób Agamemnona. Sceneria ta wywołała refleksje dotyczące antycznej przeszłości. Utwór składa się z 2 ideowych części. W pierwszej składa hołd Homerowi uważając go za mistrza. Poraża go własna małość. „ Tak więc to los mój na grobowcach siadać / I szukać smutku w błachych, wiotkich, króchych. Od swojej pesymistycznej postawy stara się uciec w świat czynu. W drugiej części przenosi się poeta myślami do Polski przeżywającej klęskę powstania.

Porównuje Polskę do Grecji - państewkiem żyjącym wspomnieniem wspaniałej przeszłości. Stwierdza że jest synem narodu idiotów. Zarzuca Polakom niezdolność do czynów. Rzuca przekleństwa pod adresem narodu polskiego by stwierdzić że jego wysiłek jako poety jest bezcelowy. Poeta wierzy w istnienie sił postępowych, siły te drzemią w ludzie przytłoczonym przez szlachtę. Szlachtę oskarża o wszelkie zło wobec ojczyzny. Poeta kreśli również wizję przyszłej Polski która zadziwi cały świat.

Hymn”(Smutno mi Boże) poeta dszedł od tradycyjnej formuły i zawarł w nim tylko swoje myśli dotyczące losu wygnańca. Podmiot liryczny znajduje się na statku i patrzy na zachodzące słońce. Wydaje się zadowolony, ale prawdziwe oblicze ukazuje Bogu. Skarży się że musi się ciągle tułać, nie wie gdzie zostanie pochowany, nie pomoże mu nawet modlitwa dziecka. Dostrzega że słońce przeminie wszystkie pokolenia i może po 100 latach ktoś tak jak on będzie patrzył na nie i myślał o tym samym. Wrażenia zawarte w utworze były wspólne dla całego pokolenia emigrantów tułaczy. Hymn składa się z 8 strof, a każda z 6 wersów. Środki artystyczne : anafory (powtórzenia) „Smutno mi Boże”,epitety „tęcza promienista” „puste kłosy” „cidza błękitu”, porównania „jak puste kłosy z podniesioną głową stoję rozkoszy próżen i dosytu”, przenośnie „rozlałeś tęczę blasków promienistą”.

Testament mój” W wierszu poeta dokonuje analizy własnej postawy i miejsca wśród ludzi. Z jego zwierzeń wynika poczucie przegranej, skarży się na samotność. Słowacki stara się znaleść elementy zwycięstwa moralnego którymi jest przyjźń kilku szlachetnych ludzi. Czuje się dumny ze służenia ojczyźnie. Ma świadomość wartości własnej poezji. Poezja ta była trudna bo propagowała niełatwy do zaakceptowania system wartości.

Boleje nad obojętnością czytelników, wierzy że w przeszłości jego poezja będzie nauczycielką narodu. Świadomość własnej roli daje poecie prawo do rządań pod adresem przyszłych pokoleń „Lecz zaklinam-niech żywi nie tracą nadziei /I przed narodem niosą oświaty kaganiec / A kiedy trzeba-na śmierć idą po kolei / jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!”

Podobne prace

Do góry