Ocena brak

WADY ROZWOJOWE zewnętrznych części płciowych kobiecych

Autor /mollye Dodano /13.01.2012

Zewnętrzne części płciowe kobiece mogą czasem przyjmować postać zbliżoną do zewnętrznych części płciowych męskich. W tych przypadkach rozwój tych części u zarodka żeńskiego postępuje w kierunku różnopłciowego (heteroseksualnego) zróżnicowania; mówimy o obojnactwie kobiecym zewnętrznym fhermaphroditismus femininus ex termu), który można tłumaczyć jako wynik przekształcenia się płci, jako męski «interseks» .

Również i wtórne cechy płciowe mogą się rozwijać w tym samym kierunku i cały zewnętrzny wygląd danej jednostki kobiecej może być zupełnie męski (arrhenoidia; aren — męski). Zaznaczyć jednak należy, że w obojnactwie kobiecym przekształcenie w typ męski przeważnie występuje mniej wyraźnie niż w obojnactwie męskim przekształcenie w typ kobiecy.

W przypadkach nieprawidłowego rozwoju zewnętrznych części płciowych kobiecych łechtaczka przeważnie jest silnie wydłużona oraz zatoka moczowo-płciową (przedsionek pochwy) zamyka się w cewę otwartą tylko z przodu na dolnej stronie łechtaczki; jest to spodziectwo żeńskie (hypospadia feminina). W tego rodzaju zaburzeniach narządy płciowe wewnętrzne, macica i pochwa zwykle nie wy kazują w pełni prawidłowych stosunków.

Również wargi większe mogą być nadmiernie silnie rozwinięte; częściowo mogą się one z sobą zrastać i kształtem przypominać mosznę.

Jeżeli w okresie pokwitania srom niewieści i jego części, wargi mniejsze i łechtaczka nie rozwijają się prawidłowo, jak to można stwierdzić w niektórych dysplastycznych typach konstytucyjnych (kypogenitalismus, infantilismus), wtenczas wargi sromowe mniejsze są małe, łrypoplastyczne (vulva infantilis), a w rzadkich przypadkach mogą nawet zupełnie brakować.

Inne postacie wad rozwojowych występują analogicznie do odpowiednich męskich, chociaż rzadziej od nich; nazywamy je podobnie, np. wierzchniactwem (epispadia clitoridis) czy zdwojeniem łechtaczki itd.

Podobne prace

Do góry