Ocena brak

Uwagi, postulaty, dezyderaty w filozofii

Autor /Jimi Dodano /06.07.2011

  • Tradycyjnie obwinia się Nietzschego o etyczny nihilizm, choć niektórzy dostrzegają przeciwnie – właśnie próbę przezwyciężenia nihilizmu, gdyż Nietzsche powstanie etyki europejskiej tłumaczył m.in. chęcią ukrycia wad i marności pod pojęciami obowiązku, cnoty i uczciwości. Nietzsche głosił relatywizm etyczny, kwestionując istnienie powszechnych, obiektywnych prawd moralnych. W miejsce moralności chrześcijańskiej proponował etykę gloryfikującą wartości witalne. Nie był to zatem amoralizm, a raczej próba oparcia moralności na żywiołowej afirmacji życia, zwłaszcza biologicznego, pojmowanego jako ustawiczna walka, przezwyciężanie się itd. Zasadniczym celem człowieka stawało się „sprzyjanie życiu, woli mocy" i odrzucanie wszystkiego, co temu przeszkadza. Głoszenie wartości siły, odwagi, odporności.

  • Teologowie i filozofowie chrześcijańscy wskazywali, że koncepcja Absolutu Nietzschego jest synkretyczna, łącząc elementy m.in. platonizmu, chrześcijaństwa, kantyzmu, heglizmu; w rezultacie czego nietzscheańskiej krytyce pojęcia nie można odmówić słuszności. W tej mierze, w jakiej postulowana czy konstatowana śmierć Boga jest faktycznie ze deformowanych ujęć Absolutu.

  • Nietzsche wskazał na siłę resentymentu, na siłę deformacji postaw ludzkich połączoną z położeniem tradycyjnych etyk, na autodestrukcyjne tendencje, które mogą one rodzić, na możliwość hipertrofii.

  • Nietzsche zaakcentował maskowaną przez rozmaite wcześniejsze koncepcje sferę rzeczywistych napięć między naturą, a kulturą; biologizmem, a immoralnośćią.

  • Wskazał on również na przesuwane poza pole świadomości dalekie konsekwencje i problemy będące następstwem „śmierci Boga”.

Podobne prace

Do góry