Ocena brak

Uszkodzenia więzadeł i niestabilności stawu kolanowego

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Urazy stawu kolanowego rzadko doprowadzają do izolowanych uszkodzeń poszczególnych struktur, częściej natomiast są to obrażenia mnogie, dotyczące więzadeł, torebki stawowej, błony maziowej i łąko-tek. Więzadła stanowią najsilniejszą część aparatu torebkowo-więzadłowego i jeśli działająca szkodliwie siła przekracza ich wytrzymałość, mniejszemu lub większemu uszkodzeniu ulega również torebka stawowa wraz z błoną maziową. Przerwanie ciągłości tych bogato unaczynionych tkanek wiąże się zawsze z powstaniem krwiaka około- i ewentualnie śródsta-wowego wraz z jego niekorzystnymi następstwami (tab. 23.1). W wyniku leczenia nieoperacyjnego część z tych uszkodzeń goi się bez istotnego ograniczenia funkcji, inne natomiast pozostawiają trwałe następstwa w postaci niestabilności stawu.

Przyczyny krwiaka w stawie kolanowym (Strobel M. i StedtfeldH.-W., 1990) to:

1.    Zerwanie wiązadła krzyżowego przedniego lub tylnego.

2.    Rozerwanie błony maziowej.

3.    Uszkodzenie łąkotki (blisko przyczepu do błony maziowej).

4.    Zwichnięcie rzepki.

5.    Złamanie chrzęstno-kostne.

6.    Uszkodzenie fałdu maziowego przyśrodkowego

7.    Uszkodzenie ciała tłuszczowego podrzepko-wego.

8.    Złamanie stawowe kości piszczelowej lub udowej.

9.    Uszkodzenie chrząstki nasadowej.

10.    Leczenie anty koagulantami.

11.    Aspiracja płynu stawowego.

12.    Iniekcja dostawowa.

13.    Naczyniak.

14.    Hemofilia.

15.    Kosmkowo-guzkowe zapalenie błony maziowej.

16.    Uszkodzenie fałdu maziowego podrzepko-wego.

17.    Bez wyraźnej przyczyny.

Do uszkodzenia więzadeł może dojść w wyniku działania mechanizmów takich, jak:

-    odwiedzenie, zgięcie i wewnętrzna rotacja uda względem piszczeli;

-    przywiedzenie, zgięcie i zewnętrzna rotacja uda względem piszczeli;

-    przeprost;

-    przemieszczenie przednio-tylne.

Ze względu na lokalizację i funkcję, struktury anatomiczne więzadłowo-torebkowe stabilizujące staw kolanowy można podzielić na kompleksy: przyśrodkowy, boczny i centralny, a niestabilności stawu wynikające z ich uszkodzenia dzieli się na proste, rotacyjne i złożone (tab. 23.1).

Struktury więzadłowo-torebkowe stabilizujące staw kolanowy:

A.    Kompleks przyśrodkowy

•    Więzadło poboczne piszczelowe

•    Tylno-przyśrodkowa torebka

•    Mięsień półścięgnisty

•    Gęsia stopka ścięgnista

B.    Kompleks boczny

•    Pasmo biodrowo-piszczelowe

•    Więzadło poboczne strzałkowe

•    Mięsień podkolanowy

•    Mięsień dwugłowy

C.    Kompleks centralny

•    Więzadło krzyżowe przednie

•    Więzadło krzyżowe tylne

•    Łąkotka przyśrodkowa

•    Łąkotka boczna


 

Podobne prace

Do góry