Ocena brak

Uszkodzenia nerwów obwodowych

Autor /gruszka Dodano /09.05.2014

Uszkodzenia mechaniczne nerwów obwodowych dotyczą najczęściej nerwów przebiegających poprzez takie miejsca anatomiczne, które są najsłabiej chronione. Z tego powodu najliczniejsza grupa urazów dotyka nerwów kończyn górnych.

Nerwy obwodowe zawierają zazwyczaj trzy komponenty: ruchowy, czuciowy oraz wegetatywny. Uszkodzenie włókien ruchowych prowadzi do porażeń wiotkich (uszkodzenie obwodowego neuronu ruchowego), a w konsekwencji do zaników mięśni unerwionych przez dany nerw.

Uszkodzenie górnego (centralnego) neuronu ruchowego (mózg, rdzeń kręgowy) prowadzi do porażeń spastycznych.

Uszkodzenie dolnego (obwodowego) neuronu ruchowego (nerwry obwodowe) prowadzi do porażeń wiotkich.

Przerwanie włókien czuciowych powoduje różne zaburzenia czucia (czucie dotyku, bólu, temperatury). Granice zaburzeń bywają zatarte, gdyż dana okolica skóry ciała często unerwiana jest przez gałązki nerwowe pochodzące z pni różnych nerwów.

Uszkodzenie włókien wegetatywnych prowadzi do zaburzeń w ukrwieniu, a tym samym w odżywieniu danych tkanek ciała. Początkowo pojawia się przekrwienie, będące wynikiem rozszerzenia naczyń krwionośnych, a następnie niedokrwienie i następowe niedotlenienie tkanek.

Uszkodzenie włókien obwodowych spowodowane może być również przewlekłą chorobą, np. cukrzycą. W zaburzeniu tym charakterystycznym objawem jest tzw. stopa cukrzycowa. Przyczynami powstania głębokich zmian zapalno-zani-kowych w obrębie dystalnych części kończyn dolnych są: uszkodzenia gałęzi czuciowych (pacjent nie czuje drobnych urazów), uszkodzenia gałęzi wegetatywnych (występują zaburzenia ukrwie-nia i odżywienia), zwiększona podatność na zakażenia (zwiększony poziom cukru w surowicy hiperglikemia). Przewlekła i nieleczona stopa cukrzycowa prowadzi do głębokich i nieodwracalnych zmian i zmusza lekarza do podjęcia decyzji o amputacji tej części kończyny.

 

Podobne prace

Do góry